26-10-07

Hoe modern is het volkshuissocialisme?

Zelden iemand zo zien gniffelen bij verlies als Erik De Bruyn op het SP.a-Congres. En zelden iemand zo zien jubelen over 66% van de stemmen in een partij die bijna twintig jaar na de val van de muur nog altijd gewoon was aan één kandidaat die verkozen werd met net geen 100% achter zijn naam. Iedereen tevreden dus. Of niet?

De verkiezing van de nieuwe SP.a-voorzit(s)ter (voorpersoon?) ging in ieder geval met veel minder bloedvergiet en karaktermoord gepaard dan de pers had gehoopt. Het initiële gebekvecht tussen loftsocialisme en communisme stortte de SP.a uiteindelijk niet in een broedertwist, altijd smulstof voor rechts, maar in een boeiende discussie waar iedereen beter van werd. De enige die de karikatuur blijft verkiezen boven de inhoud, is beroepsbrompot Yves Desmet.

scherp_gezien03

In De Morgen van 23 oktober 2007 spreekt hij de door niemand geuite bewering tegen dat 1/3 van de SP.a-leden zich plots achter Das Kapitaal zou scharen, waaruit de natuurlijke conclusie vloeit dat Caroline geen rekening moet houden met de stemmers voor De Bruyn. Onder Erik zou de SP.a verschrompelen tot een sekte. Om te groeien, moet verder worden gebouwd op de traditie van Van Miert, Stevaert en Janssens. Moderne socialisten versus volkshuissocialisten, what ever that means.

Een stelling als een andere, maar waar is het bewijs? Tijdens de hoogdagen van Van Miert zat de SP in de oppositie en trok een half miljoen mensen de straat op tegen kernraketten die Martens achter hun rug binnensmokkelde. Onder Janssens zegevierde de SP.a tijdens de langste wittebroodsperiode die een Belgische regering ooit te beurt viel, namelijk een hele legislatuur. Ook Stevaert kon nog profiteren van dat elan, maar twee jaar na zijn verhuis naar de Universiteitslaan in Hasselt volgde de electorale implosie onder Vande Lanotte, toch ook een ‘moderne socialist’. Je moet dus het hele plaatje bekijken.


chavez-conf-bests-04

En wat is trouwens een volkshuissocialist? Bedoelt Desmet Jan Marijnissen? Hugo Chávez? Om maar te zeggen, ‘oubollige’ linkse ideeën in een hippe jurk kunnen wel electoraal scoren. Voor een keertje lag de inhoudelijke discussie in de partij, niet in de pers. Dringend tijd dus dat politieke standpunten naar inhoud worden beoordeeld, en niet langer naar perceptie. Zeker in een kwaliteitskrant als De Morgen. 

14:49 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 027, yves desmet, de morgen, erik de bruyn |  Facebook |

19-10-07

De bibberende SP.a

Oef! Ik maakte me al ernstig zorgen. Het leek wel alsof Erik De Bruyn van de aardbol was verdwenen. De debatten rond de voorzittersverkiezingen speelden zich immers af achter gesloten deuren van duistere partijlokalen waarin geen medialicht kon doordringen.

In Brussel speelde het gevecht tussen Erik en Dirk (Caroline gaf ziek verstek) zich af in de bunker van de socialistische mutualiteit, helemaal in de verbleekte traditie van de gemeenschappelijke actie, thans nieuw leven ingeblazen door Old Labour, terug op de kaart gezet door SP.a-Rood. Zonder de plastic lidkaart kon je er niet in. Bij het vertoon van een perskaart bleef de deur al helemaal potdicht. En ik? Bij de neus genomen door mijn Amerikaanse kalender die van zaterdag de laatste dag van de week maakt, stond ik op zondag Bijbelvast voor een gesloten deur te sakkeren, rood plastic in de hand.

foto%20012bruyn

Maar ik dwaal af. Vandaag bloklettert De Morgen op pagina 6: SP.a bibbert voor outsider De Bruyn. Vlak onder de angstaanjagende kop een andere kop, die van een breeduit lachende Erik, die zelfs bij verlies overwint. Louis Tobback orakelt 30 tot 40% voor de tegenkandidaat, met een sneer naar Janssens die het SP.-logo bij de laatste kiesbeurt kon missen als kiespijn. Het zelfvertrouwen van de top moet het spit delven voor zelfkennis: hoe meer ze Gennez de hemel in prijst, hoe groter de kans dat de deerne uit Mechelen in de hel belandt.

Maar terug naar de media. Erik heeft tijdens de debatten in afdelingen en federaties hoeveel, hooguit 20% van de leden bereikt? Is de schatting van Tobback gebaseerd op de vermeende krachtsverhoudingen tijdens de meetings? Hoe zal de overige 80% stemmen? Pas toen de kandidatuur van Erik officieel was, werd hij kortstondige lekkernij voor persmeeuwen. Maar eens de broodkruimels uit zijn hand gepikt en hij in vergaderquarantaine verdween, zwiepten de camera’s weer naar de De Wevers en De Dedeckers. Het werd stil rond Erik. Mediastil. Toch zeker als je de persaandacht vergelijkt met de tegenkandidaat in de VLD destijds. De Oostendse brulboei kon bij wijze van spreken geen wind laten, of hij werd versterkt door een microfoon.

061201gent-005

Maar goed, nu de meeste leden hun bolletje al hebben gekleurd, staat Erik weer in de krant. En Tobback is er niet gerust in want hij sluit een overwinning van de uitdager van Caroline niet eens uit. Alleen zou dat volgens Louis een ramp betekenen, aangezien de partijstructuur Erik niet kent en de parlementsleden hun eigen koers zouden uitstippelen. Erik zou een voorzitter worden zonder macht en zonder gezag. Ja, als hij zijn mond zou houden en de pers hem zou blijven negeren. En als mijn tante wieltjes had… Nee, ze zouden hem rap genoeg leren kennen. Ik denk dus dat die haring nog minder zal braden dan de hypothese van zijn overwinning.

16-10-07

Van Madame Non naar Meneer Ja

Nu Bart De Wever exact hetzelfde zegt als Joëlle Milquet en Didier Reynders bij het begin van de onderhandelingen, lijkt de vorming van een oranjeblauw kabinet alleen nog een kwestie van tijd. Niet meteen iets om naar uit te zien. Als Leterme slaagt, krijgen we het meest rechtse kabinet van de laatste dertig jaar, en voor sommige thema’s zoals het jongerenstrafrecht van de laatste honderd.

20061117ho_poppins_450

In de Zevende Dag verklaarde De Wever dat een grote staatshervorming niet mogelijk is met een gewone meerderheid (= Milquet), maar dat dit voor de NVA geen reden is om niet in de regering te stappen. Zonder de socialisten wordt immers eindelijk een rechts sociaaleconomisch beleid mogelijk (= Reynders). Zijn suikeruitspraak waarmee hij eens te meer de Franstaligen schoffeerde, was vooral gericht naar de eigen achterban. Zij moeten immers de bittere pil van toegevingen slikken.

Want net zoals de nuance tussen verzoenende en beledigende woorden aan Bart en Yves compleet voorbijgaat, ontwaren hun aanhangers geen onderscheid tussen compromis en toegeving. Met uitspraken als ‘vijf minuten politieke moed’ en ‘België zal verdampen’ heeft het flamingant duo het onvermogen tot genuanceerd denken zelf gekoesterd en gevoed, waardoor elk regeerakkoord dat per definitie op een vergelijk berust als een onvergefelijk verraad zal worden beschouwd.

Na meer dan vier maand potsierlijke parendansen voor een ongeïnteresseerde partner geeft het kartel min of meer toe de hele staatshervorming (B-H-V incluis – hoe kan je de suiker in een breder geheel anders begrijpen?) met twee jaar te verdagen. Wat we wel op ons bord geserveerd krijgen, zijn meer gevangenissen, strengere straffen en de maatschappij beter beschermen tegen veertienjarig geboefte. En de federatie zal dan toch niet zo slecht zijn aangezien de vermeende doodgravers ervan vreemdelingen het moeilijker zullen maken Belg te worden.

De thema's waarover tot nu toe een akkoord is, hebben vooral tot doel extremisten de pas af te snijden door grotendeels toe te geven aan hun dwaze eisen. Een paar mediagenieke moorden volstaan om de hele logica van ons strafrecht overhoop te gooien. Kampioen op dat vlak is de VLD, bevrijd van de rode coalitiepartner en opgejaagd door de LDD. En dan zijn ze nog niet eens begonnen aan de sociaaleconomische kalender. Wat met de syndicale vertegenwoordiging in KMO’s? Wat met het Generatiepact? Wat met de belastingen? Wat met de sociale uitkeringen?

Het beste dat we dan ook kunnen hopen, is dat de embryonale coalitie valt nog voor ze in het zadel zit. Ik mag er niet van dromen dat de protagonisten van het goede bestuur effectief bestuursverantwoordelijkheid zouden opnemen. Dan nog liever nieuwe verkiezingen!

02-10-07

De damp van het nationalisme

Laten we het even over Europa hebben. Volgens de democratische nationalisten van de NVA zal België op termijn verdampen tussen zijn gewesten en Europa. De redenering is dat de Belgische staat naar boven steeds meer bevoegdheden zal verliezen aan Europa, naar beneden aan de gewesten. Een staatshervorming kan nu eenmaal maar in één richting. Samenwerking op federaal vlak tussen volkeren met een volledig andere taal en cultuur blijkt immers onmogelijk, kijk maar naar de regeringsonderhandelingen.

De NVA wil haar einddoel, een onafhankelijk Vlaanderen in “het Europa der volkeren”, op een legalistische manier verwezenlijken, dus via onderhandelingen, een ander woord voor geven en nemen. Tot nu hebben de NVA en CD&V echter nog geen morzel compromisbereidheid tentoongespreid. Door die onbuigzame houding hebben ze de separatistische krachten in Vlaanderen aangewakkerd en het zelfvertrouwen van rabiate flaminganten versterkt. Arrogante reacties op andersdenkende Vlamingen en Brusselaars geven een voorproefje van hoe hun “open, gastvrij, onafhankelijk Vlaanderen eruit zal zien.

actie012005


Maar hoe staat de NVA tegenover Europa? Hoe ziet Bart De Wever en andere Bourgeois democratie binnen Europa? Je kunt immers niet de mond vol hebben over het gebrek aan democratie in België en zedig zwijgen over het nog veel ondemocratische karakter van de Europese Unie.

De EU wordt immers geleid door een ongekozen maar machtige commissie die maar beperkte verantwoordelijkheid verschuldigd is aan het Europees parlement. Tussen haakjes, in dat parlement zitten partijen die wars van culturele en taalverschillen gezamenlijke fracties vormen die gemeenschappelijke standpunten innemen. Als dat mogelijk is tussen 27 landen en bijna evenveel verschillende talen, waarom zou het in België dan niet kunnen tussen drie gewesten en drie talen?

Maar in plaats van een laboratorium voor een toekomstig Europa, wordt België nu aangegrepen als bewijs van de mythe van de Europese eenmaking. Het neerbuigende artikel in het Eurofobe blad The Economist dat pleit voor het verdwijnen van België is maar één voorbeeld. They love it!   

Een verdere integratie en democratisering van Europa zal nog meer samenwerking tussen partijen over de land- en taalgrenzen heen vergen. Of wil de NVA (en CD&V?) daar niet van weten? Verkiezen de Vlaams-nationalisten een bureaucratisch, ondemocratisch Europa dat ons van alles oplegt en waartegen we totaal machteloos zijn?

De NVA vormt samen met Schotse, Baskische en andere nationalisten een gezamenlijke fractie in het Europees parlement, met een vrij eensgezinde visie op Europa. Samenwerking over taalgrenzen en cultuurverschillen kan daar dus wel. Maar in België zijn de verschillen onoverbrugbaar, komaan.

Nu ja, er zijn historische parallellen te trekken. Het is niet de eerste keer dat het Vlaams-nationalisme zijn eieren in een ondemocratisch mandje legt. In die zin is ‘Europa’ een moderne versie van het Derde Rijk, een deus ex machina die voor de uiteindelijke onafhankelijkheid van Vlaanderen zal zorgen. Onafhankelijk in een Europese, ondemocratische superstaat. 

100_1587


Wat het gebrek aan democratie in eigen land betreft, hebben de nationalisten wel een punt. Het Belgisch politiek systeem is ingewikkeld, ondoorzichtig en dus ondemocratisch. Maar het is ook “ondemocratisch” omdat de Vlamingen in Brussel met 15% van de stemmen er de helft van de politieke macht in handen hebben. Anderzijds zijn ze door die regeling veruit de best beschermde minderheid ter wereld. En ja, het is ook “ondemocratisch” dat in Kraainem 80% van de bevolking een tweetalig statuut wil, maar het niet krijgt. Door plaatselijke democratie in de rand toe te passen, zou het Brussels gewest direct een stuk groter worden. Maar zo dicht willen de NVA en co de democratie niet bij het volk brengen.

En wat met Brussel zelf? Inlijven bij Vlaanderen, ook al wil de grote meerderheid van de Brusselaars dat niet, of Brussel laten vallen? In dat geval zijn er nu al berekeningen die stellen dat het Brussels gewest dankzij de belastingen van de pendelaars (het Europees recht bepaalt dat belastingen worden geheven op de plaats waar men werkt, niet waar men woont) zijn vennootschapsbelasting zou kunnen terugschroeven tot 12%, en op die manier nog meer bedrijfszetels aantrekken. Of een onafhankelijk Vlaanderen zo een Monaco op “zijn” grondgebied zou dulden, is nog maar de vraag. Hoe los je dat probleem legalistisch op? Met Vlaamse troepen?

Het Belgische model is gebaseerd op compromissen die als doel hebben de minderheden te beschermen. Het is “democratisch” omdat het gebaseerd is op akkoorden en spelregels die op democratische manier tot stand zijn gekomen. Maar het is op andere manieren ondemocratisch. Omdat in de parlementen (ook het Vlaamse) en de senaat tal van lieden zitten die niet verkozen zijn, maar er een politiek zwaargewicht vervangen die minister werd. Omdat de kieslijsten voorgeselecteerd zijn door besloten organen van partijen met een dubieuze interne democratie. En ook omdat federale ministers alleen politieke verantwoording moeten afleggen aan kiezers van hun taalgemeenschap.

nb04_activisme


Hoe dan ook, nationalisten zijn niet erg goed geplaatst om lessen in democratie te geven. Democratische en sociale rechten zijn in de eerste plaats de vrucht van de strijd van de arbeidersbeweging. Ook een verdere democratisering van België en Europa zal vooral van die kant moeten komen. Het is een solidaire strijd, over taalgrenzen en culturele verschillen heen. Aan het alternatief hangt meestal een bloedig prijskaartje.

00:03 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 024, separatisme, solidariteit, nva, cd v, europa, democratisering |  Facebook |