05-11-07

148 dagen stuurloos bestuur

Vandaag begint de kindertuin van de Wetstraat aan de laatste onderhandelingsronde en breekt daarmee het record van de 148 dagen stuurloosheid die Martens VIII voorafging. In de afgelopen week heeft vooral Bart De Wever blikschade opgelopen na zijn niet zo gratuite opmerking over de Jodenvervolging in Antwerpen. De heftigheid waarmee zelfs zijn kartelpartner hem op de korrel nam, is een voorsmaakje van de nakende zweepslagen om hem onder de lat door te jagen. Mocht hij toch blijven steken, volgt de regimecrisis.

SH104775

Ondertussen vergapen buitenlandse journalisten zich aan de gelatenheid waarmee de Belgen de politieke crisis ondergaan. Er vloeit geen bloed door onze aderen, aldus een Spaanse reporter. Het land valt uiteen en er is zelfs geen betogingetje te bespeuren. Nee, maar op 18 november is er wel een optocht, gevolgd door een volksfeest, inclusief een schminkstand om je in rood, geel en zwart te tinten. Koudbloedig? Hoe kom je erbij!

Toch zal niemand ontkennen dat het maar pover gesteld is met de Belgische verdediging, en dan heb ik het niet over de Rode Duivels. De petitie voor de eenheid van België, gelanceerd door Marie-Claire Houard, heeft ondertussen 125.000 handtekeningen verzameld, de oproep ‘Red de Solidariteit’ een schamele 75.000. Ik ben niet onder de indruk. Misschien is het gebrek aan Belgisch nationalisme wel ons belangrijkste bindmiddel...

Brussel mag dan vol Belgische (en Turkse) vlaggen hangen, de meeste mensen liggen niet echt wakker van de politieke crisis. “La politique, c’est pour diviser les gens,” hoorde ik onlangs op de tram. Aan het woord een boze Brusselse vrouw, met onverdachte foulard, vlinderbril en boodschappentas van waaruit een bos prei piepte. Goed gezegd meid. Trouwens, we hebben hier al voor hetere vuren gestaan: de Koningskwestie, de staking tegen de Eenheidswet, Leuven Vlaams… Dat waren pas crisissen.

SH104771

De reden voor de apathie in dat land is grotendeels gebaseerd op de gewenning aan uitzichtloze communautaire discussies die op de valreep telkens weer worden opgelost. Toch is de huidige crisis anders dan anders. Bij de vorige regimecrisissen was separatisme een doemscenario. Vandaag lijkt het meer op een werkbare oplossing, ook al is de overgrote meerderheid van de verkozen politici ertegen. Het punt is dat ze zich in een hoek hebben ingeschilderd van waaruit ze niet kunnen ontsnappen zonder schade op te lopen. Ook de scheiding van Tsjecho-Slowakije is overigens boven de hoofden van een apathische bevolking doorgevoerd.

Over het separatisme schrijft cultuurhistoricus en schrijver David Van Reybrouck in De Morgen van 2 november het volgende:  “Het gaat er niet om België te verdedigen met belgicistische argumenten, het gaat erom Vlaanderen te verdedigen met federale argumenten. De idee dat Vlaanderen ‘beter af’ zou zijn zonder de Walen is wellicht de hardnekkigste mythe van de separatisten. De zondagrekenaars van de Warande hadden dat zo becijferd, zoals een vader zou kunnen denken dat hij zonder vrouw en kinderen en met behoud van wedde toch veel meer geld voor zichzelf zou overhouden. De kosten voor de scheiding, de verhuis, het onderhoud en de interne crisis rekende men daar gemakkelijkheidhalve niet bij.” 

20070901-milquet

De onderhandelaars zullen natuurlijk beweren dat solidariteit en separatisme niet op de onderhandelingstafel liggen. Maar door elk mogelijk compromis telkens opnieuw af te wijzen, maken ze de vorming van een federale regering natuurlijk onmogelijk en het separatisme al slapend rijk. Over het geklungel van de oranjeblauwe onderhandelaars heb ik het al vaker gehad, over de rol van de socialistische oppositie minder. In plaats van olie op de golven te gooien, gooien ze echter brandende lucifers op de olie.

Zo hekelt Di Rupo de compromisbereidheid van Reynders en Milquet, terwijl Dirk Van der Maelen en Hans Bonte geen kans laten voorbijgaan om een stemming uit te lokken in de commissie B-H-V. Je kunt overigens geen SP-er voor de camera krijgen die een uitspraak over de PS niet laat voorafgaan door ‘Pas op, het zijn ook onze vrienden niet’. Met dergelijke misplaatste en opportunistische oprispingen wakkeren ze de tweestrijd natuurlijk nog aan. Ze zeggen er overigens niet bij dat hun communautaire standpunten al even ver uiteen liggen. Zou het niet mooi zijn als de SP.a en PS in de traditie van de Internationale eerst zelf tot een eensgezind communautair standpunt komen? Het zou hun geloofwaardigheid al vast een stuk groter maken.

 

11:13 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: 028, de wever, separatisme, sp a, ps |  Facebook |

Commentaren

Ultimatum 7 november is nabij. Het ultimatum van de Vlaamse beschimmelde partijen... Als er geen akkoord is rond de staatshervorming, zullen ze in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken vijf minuten politieke moed tonen (?) en de wetsvoorstellen voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde stemmen.
Kunnen enkele burgemeesters gelukkig zijn, en ook een paar (Limburgse) spandoekhangers.
Bart De Wever is een rem op een staatshervorming, volgens Frank Vandenbroucke. De Wever beet van zich af.
Maingain pleit voor de vorming van een niet-institutionele regering. Hij heeft gelijk : wie ligt er nu wakker van dat communautaire gekibbel ? Een paar Vlaamse politici ?
Laat de beschimmelde sinaasappelclub hun sociaal-economisch regeringsprogramma uitvoeren. Dat ze zich beperken tot waar het om gaat : sociale afbraak, beperkingen van werknemersrechten, lagere lonen, meer individualisme, meer armoede.
Dat de PS en de sp.a zich tot hun corebusiness houden : een stevige oppositie tegen het oranje-blauwe vergif en een echt socialistisch alternatief. Dat verwachten we.
Socialisme in alle Talen – Socialisme dans toutes les Langues roept sp.a en PS op om woensdag bij de pinken te blijven. Laat je niet verleiden tot het communautaire gerotzooi. Onthoud je bij de stemming. Communautair gedoe en hervormen om te hervormen, zijn in eerste plaats een zaak van rechts, en houdt de aandacht van echte problemen weg !

Gepost door: Socialisme in alle Talen - Socialisme dans toutes les Langues | 05-11-07

Socialisten ontwaak uit de winterslaap. Als ik zie welke goede vrienden extreem rechts onderling over taal en staatsgrenzen heen blijken te zijn huil ik vanbinnen uit pure wanhoop over het onvermogen van links om tot diezelfde inzichten te komen.

Op Europees niveau zijn ze één fractie gaan vormen , we zien Dewinter en Dewever lachende poseren op de foto met Le pen. F.N. en VB houden elkaar de hand boven het hoofd om hun gedeelde visie doorgang te doen vinden.

Op diverse rechtse blogs roepen ze op om de leuze van het België (eendracht maakt macht)dat ze zo graag zien ontploffen zoveel mogelijk in de praktijk te brengen wat het hun ideologie betreft.
Rechtse krachten aller landen verenigt U ....recuperatie van de bovenste plank.

Op toespraken worden de toehoorders tenslotte aangesproken als "kameraden".

En de socialisten....die staan er bij en kijken er naar.
Waarom geen fractie vormen in het federale parlement met de P.S. , angst is een slechte raadgever en mocht blijken dat bepaalde socialisten niet kunnen samenwerken met andere socialisten dan toont dat enkel maar aan dat het hier geen echte socialisten betreft (ik denk daarbij aan Frank van den broucke die eigenlijk beter bij spirit past maar uit opportunisme het rode jasje heeft aangetrokken, een jasje waarin we hem steeds minder zien opdraven hij heeft het zonder schroom omgeruild tegen de col en de plastron van diegenen met wie hij zich zo graag wil identificeren).

Haal de rode vaandels onder het stof vandaan trek de straat op en verdedig de solidariteit die het basisweefsel en de bestaansreden van de socialistische beweging uitmaakt. De vakbonden tonen het goede voorbeeld het is de hoogste tijd om een grootse protest studentenbeweging op gang te brengen.

Gepost door: Raets | 07-11-07

De commentaren zijn gesloten.