15-11-07

De val van de manipulatie

_george-bush

Kom me niet meer vertellen dat Amerikanen idioten zijn omdat ze George Bush herverkozen en zijn leugens over Irak slikten. Wat we hier meemaken op het vlak van manipuleerbaarheid van de publieke opinie is even angstaanjagend. Brave lieden die vijf maand geleden even warm liepen voor een staatshervorming als voor een heruitzending van “Voor Boer en Tuinder”, of die dachten dat BHV een automerk was, schreeuwen nu moord en brand omdat “de Franstaligen” hen een staatshervorming weigeren. Alsof Milquet, Reynders en natuurlijk Maingain en Di Rupo hen de poort tot het paradijs weigeren. En na de eenzijdige stemming in de Kamer en de definitieve niet-benoeming van drie burgemeesters in de Brusselse Rand spreken sommige Franstaligen die in augustus nog hun portemonnee ledigden op een terras op de dijk van Oostende vandaag over Vlaanderen als hun ouders vroeger over Duitsland.
 
En dat hebben we allemaal te danken aan het opportunisme van de CD&V die zich met het kartel aan de macht wilde hijsen, maar niet boven geraakt omdat de alliantie met de Alliantie veel te zwaar weegt. In de hoek geschilderd, sleurt Vandeurzen, altijd op de rand van een traanuitbarsting, het land steeds verder in een uitzichtloze communautaire strijd waar alleen De Wever en De Decker beter van worden. Il faut le faire! Chapeau! Du jamais vu! zou ik op zijn Vlaams zeggen.

Ook de mythevorming van de inzet van de verkiezingen is verbazingwekkend. Vlaanderen zou massaal gestemd hebben voor een staatshervorming. De waarheid is dat een verpletterende meerderheid van de Vlamingen het discours rond een staatshervorming in juni even boeiend vond als het Staatsblad of de Gele Gids. Zelfs de CD&V repte er in haar verkiezingsfolders met bijna geen woord over en de VLD en SP.a al helemaal niet. Het probleem werd in de afgelopen maanden gecreëerd en gevoed door politieke lilliputters die zelfs kleuters in een zandbak doen blozen.

waa-cry-baby2

De enige partijen die proberen olie op de golven te gooien, zijn de ecologisten van Groen! en Ecolo. Het is ronduit een schande dat de socialisten het nationalistische spel meespelen. Caroline Gennez probeert van twee walletjes te eten door enerzijds te schampen op het slechte amateur-theater in de Kamercommissie, maar anderzijds wel dapper mee te stemmen in diezelfde Kamercommissie, verscholen achter de brede ruggen van het Vlaams Belang. Na haar onderhoud met het staatshoofd draaide ze haar raampje nonchalant open en smaalde dat de Koning haar niet had weten te overtuigen om deel te nemen aan een Raad van Wijzen. Natuurlijk moeten de socialisten oranjeblauw niet depanneren, maar je verwacht van de leidster van de socialisten een duidelijk standpunt, een oplossing over de taalgrenzen heen, geen verklaring van onmacht.  

Idem voor Di Rupo. Oké, in een debat op de RTBf deed hij een oproep aan de ‘redelijke Vlamingen’, maar de hoofdtoon van zijn discours is het handhaven en versterken van het Franstalig front tegen het Vlaams Front, van ‘Vlaams Belang tot socialisten’.  Precies dat catalogeren van mensen in taal- of nationaliteitgroepen is primitief, dom en gevaarlijk. Het vergiftigt menselijke verhoudingen en sluit elke vorm van redelijkheid per definitie uit omdat de premisse vals is. Ik heb 1000 keer meer gemeen met een Franstalige progressieve vrijgezel dan met een conservatieve gehuwde Vlaming die op het Belang stemt, om maar iets te zeggen.

Maar om terug te komen op het begin… Al het communautair gestook heeft het kartel in de peilingen maar bitter weinig opgeleverd. Omdat ik ervan uitga dat vooral De Wever versterkt uit de bus komt, denk ik dat de CD&V politiek lichter weegt dan ooit. Het verbond met de N-VA leidt dus niet tot electoraal succes, maar op termijn tot politieke zelfmoord, of volledige  opslokking door de N-VA, wat op hetzelfde neerkomt (waar blijft het ACV???). Maar volksverlakkerij wordt altijd afgestraft. George Bush kan ervan meespreken. Ik heb er dan ook alle vertouwen in dat de publieke opinie even gemakkelijk kan terugzwaaien in de richting van de redelijkheid. Als de Amerikanen het kunnen, waarom wij dan niet?

17:10 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: 031, de wever, vandeurzen, politieke crisis |  Facebook |

09-11-07

Eis waarborgen waarborgt impasse

vandeurzen_dewever_cm300

De vorige bijdrage was na een nachtje slapen alweer voorbijgestreefd, op de slotzin na: Tenzij hij (Bart De Wever) opnieuw zijn kartelpartner op sleeptouw kan nemen en onhaalbare communautaire eisen stelt.”

Welnu, het kwaad is al geschied.   Nu vrijwel de voltallige Vlaamse pers het heeft over de bocht van de CD&V en de stemming in de Kamercommissie B-H-V zich tegen hen heeft gekeerd, nemen De Wever en Vandeurzen wraak door de impasse compleet te maken. Dankzij die heren begin je met de dag beter te begrijpen wat er in de Balkan is gebeurd. Het kartel eist immers waarborgen voor een staatshervorming die de MR en CDH onmogelijk kunnen geven omdat oranjeblauw niet over een tweederde meerderheid beschikt. Door het onmogelijke te eisen als voorwaarde om verder te onderhandelen, heeft het kartel de doodsteek gegeven voor oranjeblauw en hun eigen kandidaat-premier politiek vermoord.  

De vraag is alleen: hebben ze met dat laatste het land gered, of helemaal naar de haaien geholpen?

 

 

13:48 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 030, de wever, vandeurzen |  Facebook |

Lezersbrief in de Morgen lokt debatje uit

Mijn lezersbrief in De Morgen over de gevolgen van de splisting B-H-V op de Vlaamse Brusselaars is vooral opgevallen bij Franstaligen...

(klik hier - en klik onderaan de vertaling ook eens op 'commentaires').

 

09:59 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaamse brusselaars |  Facebook |

08-11-07

De anticlimax of het begin van het einde?

De Vlaamse partijen hebben unaniem, op de onthouding van Groen! na, de splitsing van B-H-V doorgedrukt in de kamercommissie. De constitutionele tijdbom is ontploft, maar waar is de regimecrisis? Paradoxaal genoeg opent de historische stemming waarmee voor het eerst een taalmeerderheid eenzijdig haar wil oplegt aan een taalminderheid het perspectief op een relatief snelle regeringsvorming. Het belangrijkste struikelblok waarover geen compromis mogelijk bleek, ligt immers niet meer op de onderhandelingstafel.

album_large_57841

CD&V en NVA mogen het Vlaams Blok dankbaar zijn. Volgens Gerold Annemans is het probleem B-H-V immers zo goed als opgelost, zonder ervoor een prijs werd betaald. Als geloofsbrief kan dat tellen. De Vlaamse partijen kunnen nu uitpakken met een zogenaamde overwinning in een dossier dat maar weinigen buiten het gewraakte arrondissement begrijpen en waar nog minder van wakker liggen.

Op aanvraag: wat is het probleem? Het kiesarrondissement B-H-V strekt zich uit over twee gewesten en dat is in tegenstrijd met het gelijkheidsbeginsel van de Belgische grondwet. Dat betekent niet dat het van rechtswege moet gesplitst worden zoals veel Vlaamse politici valselijk beweren. Dat doen ze alleen om de Franstaligen voor te stellen als onredelijke imperialisten die de grondwet aan hun laars lappen. Er zijn ook andere manieren om het grondwettelijk probleem op te lossen, zoals een terugkeer naar de oude kiesarrondissementen. Alleen kunnen de 120.000 Franstaligen van Halle-Vilvoorde dan nog altijd op Franstalige Brusselaars stemmen, en dat kan toch niet in een Vlaamse democratie? Door de splitsing van het kiesarrondissement wordt die politieke band doorgeknipt. Maar de Franstaligen vrezen dat dit deel uitmaakt van een verborgen agenda, met de splitsing van België als eindstation.

gordel_2006_02

Door die splitsing eenzijdig door te drukken in de kamercommissie hebben de Vlaamse parlementsleden die vrees nog aangewakkerd. Maar… ze hebben geen toegevingen gedaan. Het resultaat is wel dat het dossier twee jaar procedureslagen tegemoet gaat. Aan het einde van de rit staan de verkiezingen van 2009 voor de deur. Leterme en zijn kartel kunnen dan nogmaals communautaire stokebrand spelen. En je mag er donder op zeggen dat tegen dan het Waals nationalisme en het FDF een nieuwe adem zullen hebben gekregen.

Het doet allemaal wat denken aan de koude oorlog. De Russische communistische bureaucratie en de Amerikaanse machthebbers hadden elkaar nodig om ondermeer hun wapenuitgaven te verantwoorden en de eigen bevolking onder de knoet te houden. Op dezelfde manier schuiven Vlaamse en Franstalige partijen de zwarte Piet naar elkaar door. Omdat ze de echte problemen van dit land niet kunnen oplossen, blazen ze een communautair rookgordijn waarachter ze hun onmacht verschuilen. Zonder staatshervorming is geen krachtdadig (lees rechts) sociaaleconomisch beleid mogelijk, klinkt het.

Wat moet de houding zijn van links? In elk geval niet die van de SP.a- parlementsleden die uit vrees voor het cachet van slechte Vlaming netjes meestemden in de kamercommissie. Of die van Di Rupo die niets beter weet te verzinnen dan een Franstalig front tegen de Vlamingen. Tegenover dat nationalistisch opbod moet een principieel democratisch standpunt worden verdedigd, ook al ligt dat moeilijk bij een deel van de Vlaamse publieke opinie. Dat betekent: laat de mensen zelf beslissen tot welke regio (Vlaanderen, Wallonië, Brussel) ze willen behoren, op voorwaarde dat de rechten van de minderheid worden gerespecteerd. In de Brusselse rand betekent dat inderdaad een referendum.

large_584594

Een staatshervorming moet gebaseerd zijn op dezelfde bekommernis. De huidige staatsstructuur is ondoorzichtig en bijgevolg ondemocratisch. Ze is het resultaat van koehandels en loodgietercompromissen waarbij de eigen politieke macht en het partijbelang primeerden op dat van de bevolking. Het resultaat: meer politieke mandaten, meer ambtenaren, een duurder en inefficiënter staatsapparaat. Maar de voorstellen van het Vlaams parlement voor meer staatshervorming hebben niets te maken met meer democratie of meer efficiëntie, maar alles met meer macht en meer geld voor de Vlaamse regering.

Vandaag beklagen Eric Van Rompuy en Cathy Bex zich meesmuilend over Franstalige extremisten en het onterecht verwijt dat alle Vlamingen separatist zouden zijn. Maar ze hebben verdorie zelf de groeiende onverdraagzaamheid veroorzaakt. Want wie heeft de NVA binnengehaald? Wie heeft de staatshervorming op de politieke agenda geplaatst? Wie stelt eisen die met een gewone meerderheid onhaalbaar zijn? Wie onderhandelt met een pistool tegen de slaap van de tegenpartij?

Natuurlijk zijn er altijd Vlaamse en Franstalige idioten die zich laten meeslepen door misplaatste nationalistische superioriteitsgevoelens. Door het machiavellisme van Leterme en co groeit hun aantal echter als kool. Het bekladden van het Vlaams parlement, de krasse uithaal van Francois Van Hoobrouck, de burgemeester van Wezembeek-Oppem aan het adres van de vijand (= de Vlamingen) kunnen de voorbode zijn van een nieuwe opstoot van haatgevoelens tussen de gemeenschappen van dit land, zoals we ze sinds de jaren ’60 niet meer hebben meegemaakt. De vraag is nu of het manoeuvre van de koning om de staatshervorming buiten de regeringsonderhandelingen te tillen en olie op de communautaire golven te gooien, zal lukken.

becfr

De Franstalige partijen zien het initiatief wel zitten, de Vlaamse partijen zwijgen voorlopig, de NVA wil meer uitleg. Maar aangezien de koning niet op eigen houtje beslist, maar in overleg en met akkoord van de formateur, gaat De Wever toch bange dagen tegemoet. Tenzij hij opnieuw zijn kartelpartner op sleeptouw kan nemen en onhaalbare communautaire eisen stelt. Beginnen we van vooraf aan. Maar ik verwacht wel dat de Belgische vlaggen aan de Brusselse gevels langzamerhand zullen wijken voor andere…

21:58 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: politieke crisis, 029, separatisme, leterme, de wever |  Facebook |

05-11-07

148 dagen stuurloos bestuur

Vandaag begint de kindertuin van de Wetstraat aan de laatste onderhandelingsronde en breekt daarmee het record van de 148 dagen stuurloosheid die Martens VIII voorafging. In de afgelopen week heeft vooral Bart De Wever blikschade opgelopen na zijn niet zo gratuite opmerking over de Jodenvervolging in Antwerpen. De heftigheid waarmee zelfs zijn kartelpartner hem op de korrel nam, is een voorsmaakje van de nakende zweepslagen om hem onder de lat door te jagen. Mocht hij toch blijven steken, volgt de regimecrisis.

SH104775

Ondertussen vergapen buitenlandse journalisten zich aan de gelatenheid waarmee de Belgen de politieke crisis ondergaan. Er vloeit geen bloed door onze aderen, aldus een Spaanse reporter. Het land valt uiteen en er is zelfs geen betogingetje te bespeuren. Nee, maar op 18 november is er wel een optocht, gevolgd door een volksfeest, inclusief een schminkstand om je in rood, geel en zwart te tinten. Koudbloedig? Hoe kom je erbij!

Toch zal niemand ontkennen dat het maar pover gesteld is met de Belgische verdediging, en dan heb ik het niet over de Rode Duivels. De petitie voor de eenheid van België, gelanceerd door Marie-Claire Houard, heeft ondertussen 125.000 handtekeningen verzameld, de oproep ‘Red de Solidariteit’ een schamele 75.000. Ik ben niet onder de indruk. Misschien is het gebrek aan Belgisch nationalisme wel ons belangrijkste bindmiddel...

Brussel mag dan vol Belgische (en Turkse) vlaggen hangen, de meeste mensen liggen niet echt wakker van de politieke crisis. “La politique, c’est pour diviser les gens,” hoorde ik onlangs op de tram. Aan het woord een boze Brusselse vrouw, met onverdachte foulard, vlinderbril en boodschappentas van waaruit een bos prei piepte. Goed gezegd meid. Trouwens, we hebben hier al voor hetere vuren gestaan: de Koningskwestie, de staking tegen de Eenheidswet, Leuven Vlaams… Dat waren pas crisissen.

SH104771

De reden voor de apathie in dat land is grotendeels gebaseerd op de gewenning aan uitzichtloze communautaire discussies die op de valreep telkens weer worden opgelost. Toch is de huidige crisis anders dan anders. Bij de vorige regimecrisissen was separatisme een doemscenario. Vandaag lijkt het meer op een werkbare oplossing, ook al is de overgrote meerderheid van de verkozen politici ertegen. Het punt is dat ze zich in een hoek hebben ingeschilderd van waaruit ze niet kunnen ontsnappen zonder schade op te lopen. Ook de scheiding van Tsjecho-Slowakije is overigens boven de hoofden van een apathische bevolking doorgevoerd.

Over het separatisme schrijft cultuurhistoricus en schrijver David Van Reybrouck in De Morgen van 2 november het volgende:  “Het gaat er niet om België te verdedigen met belgicistische argumenten, het gaat erom Vlaanderen te verdedigen met federale argumenten. De idee dat Vlaanderen ‘beter af’ zou zijn zonder de Walen is wellicht de hardnekkigste mythe van de separatisten. De zondagrekenaars van de Warande hadden dat zo becijferd, zoals een vader zou kunnen denken dat hij zonder vrouw en kinderen en met behoud van wedde toch veel meer geld voor zichzelf zou overhouden. De kosten voor de scheiding, de verhuis, het onderhoud en de interne crisis rekende men daar gemakkelijkheidhalve niet bij.” 

20070901-milquet

De onderhandelaars zullen natuurlijk beweren dat solidariteit en separatisme niet op de onderhandelingstafel liggen. Maar door elk mogelijk compromis telkens opnieuw af te wijzen, maken ze de vorming van een federale regering natuurlijk onmogelijk en het separatisme al slapend rijk. Over het geklungel van de oranjeblauwe onderhandelaars heb ik het al vaker gehad, over de rol van de socialistische oppositie minder. In plaats van olie op de golven te gooien, gooien ze echter brandende lucifers op de olie.

Zo hekelt Di Rupo de compromisbereidheid van Reynders en Milquet, terwijl Dirk Van der Maelen en Hans Bonte geen kans laten voorbijgaan om een stemming uit te lokken in de commissie B-H-V. Je kunt overigens geen SP-er voor de camera krijgen die een uitspraak over de PS niet laat voorafgaan door ‘Pas op, het zijn ook onze vrienden niet’. Met dergelijke misplaatste en opportunistische oprispingen wakkeren ze de tweestrijd natuurlijk nog aan. Ze zeggen er overigens niet bij dat hun communautaire standpunten al even ver uiteen liggen. Zou het niet mooi zijn als de SP.a en PS in de traditie van de Internationale eerst zelf tot een eensgezind communautair standpunt komen? Het zou hun geloofwaardigheid al vast een stuk groter maken.

 

11:13 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: 028, de wever, separatisme, sp a, ps |  Facebook |