10-06-10

Een sprankeltje hoop…

Bij het volgen van de actualiteit moet ik mij vaak inhouden om de vele ergernissen die in mij opwellen niet meteen op Facebook te gooien. Mijn vrienden zouden wel eens kunnen beseffen dat ik een oude zeur aan het worden ben. In elk geval, ik word niet milder met de jaren, integendeel. De wereld is rijp voor een socialistische omwenteling, alleen, klein probleempje, vrijwel niemand beseft het.

bart-de-wever-dans-le-role-de-letrangleur

Maar goed, ik dwaal af. In werkelijkheid zien we eerder een terugkeer naar de donkere middeleeuwen. Neem nu het succes van Bart De Wever. Volgens de peilingen zullen op 13 juni ’10 minstens een kwart van de Vlamingen op het heerschap in lederhosen stemmen (zo stel ik hem in gedachten nu eenmaal voor). Mijn eerste reactie is dan: hoe is het mogelijk? Hoe kan je zo dom zijn? Maar, eens de emotionele storm geluwd, vind ik dat zijn opmars niet meer dan normaal is en dat de CD&V hierin een verpletterende verantwoordelijkheid draagt.

De Wever is, om te beginnen, niet op eigen kracht zo ver kunnen komen. Een paar jaar geleden worstelde de N-VA nog met de kiesdrempel. Zijn partij en haar separatistisch gedachtegoed kreeg echter legitimiteit dankzij het kartel met de CD&V. Voor de christendemocratische opportunisten waren alle middelen goed om de paarse meerderheid te doorbreken. Eens aan de macht, bleek de kartelpartner echter al gauw een obstakel voor elk mogelijk compromis met de Franstaligen. Een dergelijke overeenkomst moet immers per definitie het Belgisch kader respecteren, want aan de andere kant van de taalgrens zijn er nu eenmaal geen partners die België willen uiteenrijten. Let wel, dat kan veranderen in de toekomst want je mag de vernederingen waaraan de Franstaligen de laatste jaren ten prooi zijn gevallen niet onderschatten, maar dat is een ander verhaal.

Valse onderhandelingen

Een nieuw Belgisch compromis is vandaag alleen mogelijk als de doelstelling ervan, namelijk het beter (lees goedkoper) doen functioneren van het overheidsapparaat in België, gedeeld wordt door alle onderhandelende partijen. De N-VA heeft echter een andere doelstelling, namelijk de splitsing van België.  Ze ziet de volgende staatshervorming als een tussenstap naar separatisme. Elke maatregel die de versterking van het federaal apparaat beoogt, is per definitie niet aanvaardbaar want dat druist in tegen de doelstelling op langere termijn. De Wever is echter een sluwe politicus. Hij beweert bij hoog en laag dat hij bereid is tot compromissen, ook al heeft hij in de praktijk nog geen enkele toegeving gedaan, tenzij door die te verbinden aan een voor de Franstaligen onmogelijk te aanvaarden voorwaarde. Zo beweerde De Wever onlangs dat hij desnoods een federale kieskring zou aanvaarden, op voorwaarde dat de minderheden in België niet langer zouden worden beschermd. Dat betekent dat de Vlamingen dan hun numerieke meerderheid zouden kunnen gebruiken om hun wil eenzijdig op te leggen aan de Franstaligen. Met die eis blaast De Wever niet alleen het Belgisch compromis omver, maar overtreedt hij bovendien het Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden van de Raad van Europa (weet je wel, Europa, waar De Wever zo mee dweept). Hij beseft wel dat die voorwaarde onhaalbaar is, maar slaagt erin zijn imago van redelijkheid te bewaren. De intellectueel De Wever is nu eenmaal intellectueel oneerlijk.

milquet200

Barts grootste fan

Door zich handig op te stellen als een redelijke partner en in de praktijk alles te blokkeren, komt in de ogen van de Vlaamse publieke opinie de volledige verantwoordelijkheid van de politieke impasse in het kamp van de Franstaligen te liggen. Natuurlijk hebben Milquet, Reynders en Maingain ook boter op het hoofd, want door halsstarrig elke eis van de Vlaamse meerderheid te blokkeren, gooien ze telkens weer koren op de molen van De Wever. De PS voert een meer gematigde koers en stemt bij monde van Philippe Mouraux in met een ‘grote’ staatshervorming. Uiteindelijk ziet het er meer en meer naar uit dat de klinkende overwinning van De Wever zal leiden tot het premierschap van een Waalse socialist die, op de koop toe, de homoseksuele zoon is van een immigrant. Er is toch nog rechtvaardigheid…

En de CD&V? Van “Vijf minuten politieke moed” naar “Nooit opgeven” is een hele sprong. Deze partij is haar geloofwaardigheid volledig kwijtgespeeld. Ze heeft na drie jaar onderhandelen niets bereikt. De kreet ‘nooit opgeven’ klinkt dan ook meer wanhopig dan hoopgevend. De resultante van dat alles is dat de N-VA in de polls bijna 10% boven de CD&V uittroont. Als kartelpartner waren de Vlaams-nationalisten de christendemocratie van binnenuit aan het opvreten, nu doen ze het van buitenaf. Maar de resultante is wel dat ze samen ongeveer 45% behalen in de opiniepeilingen. Tel daar de stemmen van LDD en Vlaams Belang bij op, en meer dan 60% van de Vlamingen zouden vandaag stemmen op openlijk Vlaamsgezinde partijen, die de schuld van de problemen van dit land voor een groot stuk bij de Franstaligen leggen. Voor meer dan 99,93 % van de wereldbevolking een volstrekt idiote stelling, voor de aanhangers van de bijna Slimste Mens ter Wereld een waarheid als een koe.

250_0_KEEP_RATIO_SCALE_CENTER_FFFFFF

Geef het op, meisje?

De Europese mythe

Anderzijds zijn alle traditionele partijen (inclusief de groenen) tegen de opsplitsing van België. Zelfs De Wever beseft dat de splitsing van het land vandaag niet aan de dagorde is. Hij ziet België op termijn “verdampen” binnen Europa. Interessante gedachte trouwens. In de 27 lidstaten van Europa worden 23 verschillende talen gesproken: Bulgaars, Deens, Duits, Engels, Ests, Fins, Frans, Grieks, Hongaars, Italiaans, Iers, Lets, Litouws, Maltees, Nederlands, Pools, Portugees, Roemeens, Sloveens, Slowaaks, Spaans, Tsjechisch en Zweeds. De economische verschillen tussen, pakweg, Roemenië en Zweden zijn allicht een ietsje groter dan tussen Vlaanderen en Wallonië. In de Humo van 10 juni zegt De Wever: In België staan twee totaal autonome democratieën tegenover elkaar, met andere culturele en economische agenda's: in meerderheid linkse verzuchtingen in Wallonië staan tegenover in meerderheid rechtse verzuchtingen in Vlaanderen”. En zijn conclusie: België zou op termijn moeten verdampen in Europa. Volgens diezelfde redenering staan daar echter 27 democratieën tegenover elkaar met andere culturele en economische agenda’s. Bovendien is het democratisch gehalte van de EU nog een stuk lager dan dat van België. Met andere woorden, het argument dat De Wever tegen het Belgisch model gebruikt, geldt nog tien keer meer tegen Europa. Maar wat zegt De Wever over Europa? “Zonder de EU zou ik niet voor een onafhankelijk Vlaanderen durven te pleiten.” (Humo 10/06/2010). De Wever stelt ons een luchtkasteel voor: een “onafhankelijk Vlaanderen” in een “Europa der volkeren”. Net zoals zijn historische voorgangers hun hoop stelden in de Duitse bezetter om Vlaanderen te bevrijden van het Franstalige juk, ziet De Wever de EU als Deus ex Machina die Vlaanderen zijn lang verhoopte onafhankelijkheid zal geven. Het democratisch deficit van Europa is daarbij een conditio sine qua non, want als je Europa met zijn culturele en economische verschillen kunt democratiseren, dan kan je dat zeker in België. En dan loopt de redenering van De Wever helemaal mank. Tenzij hij helemaal niet van plan is Europa te democratiseren natuurlijk (en hier dringt zich al weer een ongemakkelijke historische vergelijking op). Over de onwerkbaarheid van de voorstellen van de N-VA betreffende de splitsing van de arbeidsreglementering en sociale zekerheid zal ik het hier niet hebben. Frank Vandenbroucke heeft in Phara op een schitterende wijze brandhout gemaakt van dit voorstel.

ic85-1

beetje overdreven, maar kom...

Naar een goedkopere staat?

Overal in Europa moet de staat bezuinigen. De overheden hebben de banken miljarden euro’s toegestopt om het financieel systeem te onderstutten en de schade in de reële economie te beperken. Vrijwel alle landen vertonen daardoor een gigantisch begrotingstekort en een exploderende staatsschuld. Ze moeten dus enerzijds massaal geld lenen aan diezelfde banken om hun tekorten te financieren, en anderzijds diep in de buidel tasten om, alweer aan diezelfde banken, de intresten op de oplopende staatsschuld te betalen. Om die negatieve spiraal om te buigen, zijn ze vandaag verplicht om zwaar de hakbijl te zetten in de overheidsfinanciën: bezuinigen en/of hogere belastingen. In België is die oefening nog een stuk moeilijker vanwege de communautaire kwestie. De Vlaams-nationalisten wijzen op de geldstromen naar Wallonië (zie de absurde N-VA slogan “Meer Vlaanderen = minder crisis”), het Vlaams Belang voegt daarbij de sociale uitkeringen voor de migranten, enz. Met dezelfde redenering zou je Walen kunnen aanraden om hun centen uit te geven in de Ardennen en niet aan de kust, of Belgen van vreemde origine hun sociale bijdragen laten storten in een eigen kas. In werkelijkheid zijn het simplistische en dus valse redeneringen omdat de realiteit veel complexer is. Het economische magazine Trends, niet bepaald bekend voor zijn Belgicisme, publiceert deze week een studie die aantoont dat er jaarlijks 16 miljard euro vloeit van Brussel naar Vlaanderen. In realiteit zijn ook de Vlaamse patroons niet voor separatisme, wel voor een goedkopere overheid. Het Vlaams nationalisme gebruiken ze als stormram om het linkse Wallonië te intimideren. Tegelijkertijd profiteren ze van Waalse subsidies als ze investeren in Henegouwen, Luik en Waals-Brabant. Er bestaat geen Vlaams geld, Brussels geld of Waals geld.  Het zijn domme redeneringen die de aandacht afleiden van de werkelijke oorzaken van de crisis. Nationalisme is dan ook een vergif dat de mensen tegen elkaar opzet en de ware schuldigen buiten schot houdt.

Helaas heeft dat nationalisme alle partijen in meer of mindere mate besmet. Gedurende acht jaar communautaire vrede onder paars schijnt vandaag in dit land niets meer mogelijk te zijn zonder een staatshervorming. In realiteit is de belangrijkste achterliggende reden vanuit kapitalistisch oogpunt een noodzakelijke besparingsoperatie. De Belgische staat is niet alleen te duur, maar ook inefficiënt. In de OESO hebben alleen Roemenië en Italië een nog slechter werkende staatsapparaat. De rechtse partijen willen vooral een herziening van de financieringswet, omdat de federale overheid op termijn haar kerntaken (waaronder de uitbetaling van de pensioenen) niet langer zal kunnen vervullen. Om het simpel uit te drukken: de federale overheid int het leeuwenaandeel van de middelen (via de personen- en vennootschapsbelasting, de btw, de accijnzen, enz.). Vervolgens krijgen de gewest- en gemeenschapsregeringen een grote zak geld waarmee ze hun bevoegdheden kunnen uitoefenen. Daarnaast innen ze zelf een aantal bijkomende middelen zoals schenking- en successierechten (die in de drie gewesten na enkele jaren trouwens weer nagenoeg dezelfde zijn). De federale subsidies werden vastgelegd in een ingewikkelde financieringswet die vandaag dus aan herziening toe is. Er moet vanuit kapitalistisch oogpunt namelijk ook in België zwaar worden bespaard, maar door de ingewikkeldheid van de staatsstructuur, de financieringswet en de inderdaad economische verschillen tussen het noorden en het zuiden, zijn bezuinigingen hier een extra moeilijke oefening omdat ze communautair worden vertaald.

Een sociale staatshervorming

large_767821

De socialisten (en de groenen) pleiten voor een sociale staatshervorming. Dat klinkt al een stuk beter dan de snode plannen van de liberalen en de nationalisten. Maar ook de SP-a is akkoord om 20 miljard euro (800 miljard frank, dat maakt een vergelijking met eerdere besparingsrondes duidelijker) te saneren in de komende legislatuur. Hierbij wordt dezelfde logica gevolgd, behalve dat ook de rijken een duitje in het zakje moeten doen via een vermogenswinstbelasting, het afromen van de superwinsten van Electrabel, een betere bestrijding van de fiscale fraude en een herziening van de notionele intrestaftrek (een ingewikkelde manier om de vennootschapsbelasting naar beneden te krijgen en het verdwijnen van de coördinatiecentra op te vangen). Het is uiteraard een stuk socialer om het geld te gaan halen waar het zich bevindt, maar het is onvoldoende omdat, wel, het geld niet blijft waar het zich bevindt, maar vooral omdat die maatregelen ten onrechte suggereren dat er een gemakkelijkheidoplossing bestaat voor de huidige crisis. Socialisten die beseffen dat er meer aan de hand is en dat er veel ingrijpender dient te worden ingegrepen, zijn helaas nog dun bezaaid. Op nummer 10 van de senaatslijst van de SP-a heb ik er toch al één gevonden: Erik De Bruyn.  

edb
     Erik De bruyn en Spa Blauw

16:18 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (15) | Tags: verkiezingen 2010, n-va, bart de wever, erik de bruyn |  Facebook |

Commentaren

Misschien ben ik ook een oude zeur aan het worden. Ik wil reageren en weet niet goed waar beginnen. Dus zal ik het stap voor stap doen...

De kiesdrempel is een bijzonder ondemocratisch instrument dat officieel de versnippering van het politieke landschap moet tegengaan maar dat in werkelijkheid bedoeld is om de grote politieke families aan de macht te houden. Overigens hebben Open VLD en SP.a precies dezelfde hetzelfde gedaan als “het kartel”. Alleen hebben respectievelijk Vivant en Spirit dat niet kunnen verzilveren.

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

Natuurlijk zijn er aan de andere kant van de taalgrens ook partijen die België willen opsplitsen: Rassemblement Wallonie-France, Rassemblement Wallon, Parti France, Mouvement Citoyens Wallons…

Ze zijn alleen minder succesvol. Misschien is het goed om eens de vraag te stellen waarom dat zo is?

Tenslotte moeten de Franstaligen al decennialang allerlei vernederingen ondergaan. We hebben hun land afgenomen en het schijnt dat je in Brussel alleen nog Frans kan praten in geheime achterafkamertjes. Tenminste, dat lees ik op de fora van Le Soir. Schandalig hoeveel rechten “les Flamoutches” tegenwoordig krijgen in Brussel! Neem bijvoorbeeld de Vlaamse luchthaven. Daar werken alléén Vlamingen maar alle vluchten vliegen wel over Brussel. Alle lasten voor de Franstaligen; alle lusten voor “les Bataves”.

En toch blijven de meeste Franstaligen vechten voor België?

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

Is het "beter (lees goedkoper) doen functioneren van het overheidsapparaat in België" wel écht een gemaanschappelijk agendapunt van alle politieke partijen?

Vlaanderen en Wallonië hebben allebei een overheidsapparaat dat paradoxaal genoeg geweldig veel kost aan België (ondermeer via pensioenen). Terwijl er zich op alle niveaus besparingsmaatregelen opdringen, moet je nu al vaststellen dat er aan Waalse kant een gemeenschappelijk front is ontstaan tegen de (snelle) afbouw van dat apparaat. Immers: in Wallonië wordt het overheidsapparaat gezien als een sociaal vangnet.

Het zal op Belgisch niveau niet anders zijn wanneer er wordt gesproken over het "efficiënter" maken het overheidsapparaat. Mag ik misschien de Copernicushervorming in herinnering brengen? Ter info: http://www.gva.be/archief/guid/experten-maken-harde-analyse-van-copernicus-hervorming.aspx?artikel=dc960d57-b1dc-4a55-82b0-756adce1013e

merken nu al twee snelheden op

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

Bedankt voor je reacties, Hans. Ik kom in latere stukjes terug op je opmerkingen.

1) Ik ben akkoord dat de kiesdrempel ondemokratsich is en niet de manier om politieke versnippering tegen te gaan.

2) Er is een tijd geweest dat de separatistische tendezen vooral vanuit het zuiden kwamen. Het RW is er een overblijfsel van. Volgens mij hebben ze momenteel geen aanhang meer omdat de Walen denken dat ze de verliezende partij zullen zijn bij een afscheuring. Maar dat kan omslaan.


Gepost door: Jean Lievens | 11-06-10

Wat betreft de federale kieskring: De Wever doet niets anders dan de Franstaligen wijzen op de gevolgen van die piste. Dat afdoen als "politieke sluwheid" is intellectueel onfair.

Op dit moment hoor ik de Franstalige politici stuk voor stuk verkondigen dat zij zullen "opkomen voor de rechten van de Franstaligen".

Dat is een confederale stelling want van een Belgische parlementariër verwacht ik dat hij opkomt voor de rechten van de Belgen, en niet voor het BHV-privilège van sommigen.

In een federale kieskring worden de parlementariërs en/of senatoren aangesteld door álle Belgen en kunnen zij die verantwoordelijkheid niet langer ontlopen.

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

Respect is wederzijds.

Het Belgische compromis wordt dagelijks opgeblazen door de Franstaligen, ondermeer door uitbreiding van het grondgebied te vragen, door hun interpretatie van de faciliteiten die van De Rand de facto een tweetalig gebied maakt, of door te pas en te onpas de bevoegdheid van de Vlaamse overheid aan te vechten.

De Wever overtreedt helemaal niet "het Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden". België heeft dat kaderverdrag ondertekend maar het moet nog worden geraticifeerd door de verschillende deelstaten. Het stoute Vlaanderen heeft dat nog niet gedaan maar goede leerling Wallonië ook niet. We zijn trouwens in het goede gezelschap van Frankrijk, het lichtende voorbeeld voor de Communauté française...

Dat verdrag vertelt bovendien niet wat een "nationale minderheid" is. Dat mogen de lidstaten zélf bepalen. Op dit moment worden ondermeer de Friezen in Nederland, de Saami in Zweden en Roma in Macedonië en Oostenrijk beschermd. Het is toch bijzonder vergezocht om de Franstaligen dan op gelijke hoogte te zetten? Het lijkt er op dat we dan beter "de Limburgers" als nationale minderheid erkennen.

Overigens heeft bijvoorbeeld Spanje bepaald dat het géén minderheden heeft. De Basken, Catalanen en Aranezen halen opgelucht adem. Ook Roemenië heeft geen minderheden. Roma anyone? En de Saami ("Lappen") doen er beter aan naar Zweden te verhuizen want in Finland zijn ze géén minderheid.

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

Ik denk niet dat De Wever pleit voor een onfhankelijk Vlaanderen en Wallonië in een "Europa der volkeren”.

Dat is een persiflage van wat hij echt zegt, namelijk: als je álle macht transfereert naar de lidstaten moet je op een bepaald moment vaststellen dat je met een overbodig niveau (België) zit.

Ik denk dat De Wever de copernicaanse revolutie ziet als een scenario om te komen tot Vlaamse onafhankelijkheid. Volgens mij is het gewoon onhaalbaar om de Belgische staat zodanig uit te hollen dat ze overbodig wordt.

Maar op dit moment hebben we wel door zoveel verschillende staatshervormingen, financieringswetten en Belgische compromissen een monster gecrëeerd dat met haken en ogen aan elkaar hangt en nauwelijks levensvatbaar is.

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

Je omschrijft het nationalisme terecht als een trend maar je laat na om te kijken naar de oorzaak. Nationalisme heeft altijd een voedingsbodem...

En heel cru gesteld, denk ik dat we dat dit keer moeten zoeken in de onwaarschijnlijke arrogantie van de Franstalige elite.

Als BHV een snelle en propere oplossing had gekregen, zouden de volgende verkiezingen er heel anders uitzien.

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

En tot slot, een eindstatement.

Ik heb dat al gezegd maar ik ben een SP.a'er in hart en nieren. Een donkerrode zelfs. Toch zal ik dit keer NV-A stemmen.

Daarvoor zijn twee redenen.

De eerste ligt bij NV-A zelf en bij de rechtlijnigheid van de partij. Ik ben geen nationalist maar een democraat en daarom is BHV een doorn in mijn oog.

Nee, een splitsing van BHV zal de verfransing van Brussel en/of De Rand niet stoppen maar BHV is gewoon ongrondwettelijk en ondemocratisch. Als democraat én als Belg vind ik het onaanvaardbaar dat zoiets bestaat. Artikel 10 van onze grondwet zegt dat alle Belgen gelijk zijn voor de wet. Toch is er een selectie groepje dat het privilège heeft om te stemmen voor kandidaten die opkomen in een andere regio...

Bij de vorige verkiezingen ben ik niet kunnen gaan stemmen. Maar van alle Vlaamse partijen is NV-A de enige die bij mij geen slechte smaak nalaat. Letterlijk álle Vlaamse partijen hebben samen, in het Vlaamse parlement, beslist dat "5 minuten politieke moed" zouden moeten volstaan om het BHV-probleem van de baan te helpen. Toch zijn CD&V, Open VLD en Groen! (onder het goedkeurend oog van SP.a) na de stemming in de commissie aan tafel gaan zitten om te kijken welke toegevingen we dit keer zouden doen voor het regulariseren van een abnormaliteit...

Elke democratische vezel in mijn lijf komt in opstand bij zo'n vertoning.

Ten tweede is er het debacle binnen SP.a zelf.

Ik vind Caroline Gennez als voorzitter een absolute flop.

Haar keuze om Vande Lanotte aan te stellen als lijsttrekker voor de Senaat (en dus stilzwijgend kandidaat-premier), is hilarisch. De man is eigenhandig verantwoordelijk voor de malafide begroting van twee paarse regeringen en als een tiende klopt van het gesjoemel dat Koen Meulenaere wekelijks aankaart in zijn column...

De manier waarop Frank Vandenbroucke aan de kant werd geschoven, is beschamend en een regelrechte aantijging voor de democratie.

Ik vind bovendien dat de SP.a-ministers en -kamerleden geen hoge ogen hebben geworpen.

En tenslotte leg je zelf de vinger op een open wonde: dat Erik De Bruyn máár op de tiende plaats staat (33% van de Sp.a-leden wou hem verdorie als voorzitter!) is nog zoiets dat een electorale afstraffing verdient.

Frank Vandenbroucke, Erik De Bruyn en laat ik maar meteen Bert Anciaux toevoegen, zijn voor mij drie tekens dat de huidige SP.a de voeling met zijn achterban kwijt is. En als er één partij is die zich dat niet kan permitteren...

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

Ik heb precies een tere snaar geraakt.

Kijk, het hele punt van nationalisme is dat, eens je in die logica treedt, je verloren bent. Langs beide kanten van de taalgrens voelt men zich geschoffeerd. Hoe komt dat? Omdat elk zijn eigen (nationalistische) logica volgt. Alle partijen zijn gesplitst op taallijnen en alle, laat ik ze de traditionele politici noemen, gebruiken de communautaire kwestie te pas en te onpas om hun onmacht om de werkelijke problemen op te lossen te verbergen.

Ik ben overigens akkoord met heel veel punten die De Wever maakt, over de inflatie aan politieke mandaten, de overlapping van bevoegdheden, de slechte functionering van de Belgische staat. Zelfs over Brussel heeft hij voor een stuk gelijk: bijna 1000 politieke en bezoldigde mandaten voor het (wan)bestuur van een stad van een miljoen. Het is meer dan overkill. Maar het is niet omdat je de vinger legt op de wonde, dat je oplossingen goed zijn.


Gepost door: Jean Lievens | 11-06-10

By the way, ik hoop van harte dat ik verkeerd ben, maar ziehier mijn prognoses voor zondag:

N-VA: 31,8
SP-a: 15,3
CD&V: 14,5
VLD: 12,9
Groen : 8,2
VB : 12,5
LDD : 3,8
Andere: 1,0

Gepost door: Jean Lievens | 11-06-10

Geen tere snaar Nee, geen gevoelige snaar geraakt. Ik vind alleen dat de analyse vol fouten en halve waarheden staat en dan kom je uiteindelijk automatisch tot de foute conclusie.

En voorts wisten de Oude Grieken al dat een discussie de beste manier is om tot wijsheid te komen...

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

> en alle, laat ik ze de traditionele politici noemen,
> gebruiken de communautaire kwestie te pas en
> te onpas om hun onmacht om de werkelijke
> problemen op te lossen te verbergen.

Klopt. Maar het omgekeerde is ook waar.

De gemakkelijkste manier om een -isme te bestrijden, is de voedingsbodem weg te nemen. En de voorbije tien jaar heeft men alles in het werk gesteld om het BHV-probleem niét te moeten aanpakken.

En álles begint bij BHV en dat eis dat er een prijs moet worden betaald (burgemeesters, faciliteitengemeenten, Brusselse taalwetten, Franstalige scholen...) om 10% van de Belgische bevolking dit privilège af te nemen...

Gepost door: Hans Sterkendries | 11-06-10

De CD&V leek groot geworden met het kartel met NV-A, maar ze kon de NV-A niet zo maar kwijt na de verkiezingen. Gevolg is dat ze erg klein geworden is.
Die Foto met Hitler lijkt me toch een heel gemene zet, wat je er ook van denkt, het zal je gedachtengoed niet sieren. Nu ook doen alsof je het Vlaams Belang zou meetellen als democratische kiezers in het geheel van de Vlaamse partijen heeft ook een kwalijk geurtje. De anderen denken dat ze er al vanaf zijn, maar dat valt nog te bezien. Welke foto ga je nog vinden om bij het VB te gebruiken? Bestuurd is er niet meer de laatste jaren, laat staan 'goed bestuurd'.

Gepost door: Roger Smets | 04-01-11

Bedankt voor uw reactie. Voor alle duidelijkheid: ik wens de N-VA helemaal niet te vergelijken met de nazi's (en wat dat betreft het VB evenmin, ook al zitten er fascistische elementen in). Mijn punt is dat een belangrijk deel van de Vlaamse beweging historisch gezien zijn hoop heeft gesteld in een "externe factor" om Vlaamse onafhankelijkheid te verwezenlijken. In WOII was die externe factor de Duitse bezetter, vandaag is het 'Europa', dat je bezwaarlijk een democratische constructie kunt noemen, ook al kan je het uiteraard niet vergelijken met de situatie tijdens de oorlog. De vergelijking slaat dus enkel op die "externe factor". Omdat de foto inderdaad tot misverstanden kan leiden, had ik eronder laconiek "een beetje overdreven, maar kom..." aan toegevoegd. Uit uw reactie blijkt deze uitleg duidelijk onvoldoende, waarvoor mijn excuus.
Voor de rest denk ik evenmin dat we van het VB verlost zouden zijn.

Gepost door: jean Lievens | 05-01-11

De commentaren zijn gesloten.