23-01-11

Het einde van de politieke partijen?

Zo-even werd ik wakker met keelpijn en de vraag of ik al dan niet zou betogen vandaag. De verkoudheid is een goed excuus om niet te gaan, gezondheid voor alles, maar de journalist in mij is nieuwsgierig, de burger in mij moegetergd, ook al heb ik er moeite mee om op te stappen in een protestmars die apolitiek heet te zijn. De eisen zijn zo dun dat je er meteen doorzakt: “voor een regering” (zo snel mogelijk) en “voor een open en eerlijke dialoog”. Het is een eis waar de zeven partijen die al evenveel maanden rondjesdraaien zich ongetwijfeld volledig kunnen achterscharen. Daarbij komt dat vage eisen ook open doelen zijn: elke partij zal de betoging -die ongetwijfeld massaal zal zijn- achteraf (Milquet zelfs vooraf) interpreteren naar eigen goeddunken. We gaan dus terug naar af.

grote-ballon-3-white-42847.jpg
De organisatoren benadrukken dat de protestmars niet gericht is tegen de N-VA of De Wever. Toch kan je er niet omheen dat zowat alle politieke jongerenorganisaties oproepen om mee op te stappen, behalve die van de Vlaams-nationalisten. De Wever is er tot nu toe met zeer veel succes in geslaagd de zwarte piet te ontwijken, maar nu komt die zijn richting toch uitgewaaid dankzij zijn jongerenorganisatie die oproept om niet mee op te stappen maar “geduld uit te oefenen”, een schuldbekentenis die er mag wezen. Tja, laat dit nu net de belangrijkste drijfveer zijn van de betogers: hun geduld is op!

Niemand weet op dit ogenblik, vijf (inmiddels vier) uur voor de mars van start gaat, hoeveel volk er zal zijn. Volgens Facebook komen bijna 24.000 mensen ‘zeker’ opdagen, 25.0000 ‘misschien’. Bijna 140.000 hebben hun virtuele tenten opgeslagen aan de Wetstraat 16, tot groot ongenoegen van Leterme die naar eigen zeggen als waarnemend premier niets te maken heeft met de aanslepende onderhandelingen. Tja, als je met vuur speelt in een hooischuur, ben je misschien niet verantwoordelijk voor het hooi, maar wel voor de brand als je de lucifer laat vallen.

Maar goed, terug naar de betoging. Ik verwacht zeer veel volk. Waarschijnlijk  genoeg om alarmbellen te doen rinkelen, maar niet genoeg om een oplossing te forceren. Daarvoor zal meer nodig zijn: een financiële raid op België of een nog massalere betoging die haar naïviteit is verloren.

Maar goed, ik begon niet op het klavier te tokkelen om de vele stukjes die ik over het thema staatshervorming al bijeen heb ‘gepend’ dunnetjes over te doen, maar omdat ik wakker werd met de volgende gedachte: hoe zijn politieke partijen eigenlijk ontstaan en, aangezien niets eeuwig is, onder welke omstandigheden kunnen ze verdwijnen? Want, zie je, de mensen komen op straat omdat ‘de politiek’ er niet uitgeraakt. Maar kan ‘de politiek’ het wel oplossen?  

Je kunt er niet omheen dat de marge van westerse regeringen, ondanks zeer uiteenlopende politieke samenstellingen, bijzonder klein is. Natuurlijk is de belangrijkste reden dat ze zich allemaal neerleggen bij de logica van de mysterieuze ‘markt’. Vandaar ook dat alles herleid wordt tot ‘goed bestuur’. Rechts of links, maakt niks uit. De teleurstelling in Obama, de bezuinigingen in Griekenland, het gedoogkabinet van Rutte… alle regeringen botsen op de limieten van wat ‘de nationale staat’ kan doen om economische, sociale en ecologische problemen daadwerkelijk op te lossen. Die zijn nu eenmaal internationaal. De onmacht van ‘de politiek’ is ook de onmacht van de ‘nationale staat’. Daarom zal zelfs de beste staatshervorming, laat staan separatisme, per definitie niets oplossen. Een ‘zakenkabinet evenmin. Wat dan wel? Een revolutie? Met Ben Ali op de vlucht lijkt alles mogelijk. Maar zelfs dan, welke politiek moet een revolutionair kabinet voeren? Die van Chavez? Lula? Hu? Of is het wachten op een deus ex machina? 

stock-market-cartoon.pngVandaar deze totaal onafgewerkte redenering die ik hier te grabbel gooi. Ontstaat er binnen de internationale gemeenschap niet een –in de eerste plaats- digitale alternatieve tegenmacht die in zich de kiemen draagt van een totaal nieuwe vorm van economische (zelf)organisatie en democratie? Ik heb het niet alleen over de macht van Wikileaks, digitale nieuwskanalen met burgerjournalisten, peer-to-peer productie, enzovoort. Je kunt er niet omheen dat het oog van linkse revolutionaire organisaties en partijtjes vooral gericht zijn op het verleden. Daarom komen ze ook nooit van de grond, tenzij ze hun revolutionair programma omruilen voor een links reformistisch en de populistische toer opgaan. Stakingen, betogingen en revoluties blijven natuurlijk doorgaan. Ik trek hier de ‘klassenstrijd’ niet in twijfel, noch de tegenstelling tussen rechts en links. De vraag is echter: waarheen leidt de strijd? Het is te simplistisch om het mislukken (en wat heet mislukken?) van elke revolutie toe te schrijven aan opportunistische leiders en/of het ontbreken van een op leninistische geschoeide voorhoedepartij.

Er zijn pertinentere vragen te stellen. Hoe kan je op basis van een bestaande ‘nationale staat’ internationale problemen oplossen? Hoe kan je de haaien van de financiële markten pootje lichten zonder zelf kopje onder te gaan? Want laten we wel wezen, in plaats van te fulmineren tegen De Wever omdat hij zijn neus ophaalt voor een draak van een compromis en zo de interest op Belgische staatsobligaties omhoog stuwt, zou het beter zijn die anonieme financiële markten op de korrel te nemen.

Een andere vraag is: hoe kan je internationale bedrijven die alle hefbomen van de economie controleren, “nationaliseren” of, als je dat woord te verbrand vindt, “socialiseren” zonder je in een Cubaans isolement te wurmen?

Ik weet het, ik ben zeer ver afgedwaald van de betoging deze namiddag, en ik zoek vergeefs naar een mooie afsluiter. Maar ik wou deze gedachten toch even delen in cyberspace. Er samen over nadenken is beter dan alleen. 


 

10:42 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (1) | Tags: belgië, staatshervorming |  Facebook |

Commentaren

Zeer goede vraag.Partijen met een te radicaal programma,blijven na elke verkiezing verweesd achter, ook al blijven ze vertellen dat ze niet echt in vekirzingen geloven en enkel meedoen om mensen te mobiliseren.Terwijl ze eigenlijk enkel hun 'incrowd' bereiken.Partijen met een vaag programma, hebben blijkbaar veel meer succes, wellicht omdat slogans beter werken dan diepzinnige partijprogramma's.'Nationalisme' propageren met daarachter een programa dat teruggaat naar een 19e eeuws patronaat trekt bijna één miljoen keizers...Dat stemt tot nadenken.Groen en SPa blijven steeds minder geloofwaardig omdat de bewuste linkerzijde nu wel door heeft dat deze partijen enkel aan de verpakking morrelen maar niet aan de inhoud, op SPa-rood na uiteraard! Misschien dat al deze ontgoochelden dan op NVa stemmen?Net als destijds veel arbeiders moegetergd voor het VB stemden? Feit is inderdaad dat de werkelijke macht van de partijen gering is: zij zijn en blijven speelbal van de werkelijke machthebbers (m/v maar dan vooral m!), die achter de schermen netjes de boel in stand houden en de wereld naar de vaantjes helpen, in naam van de vrije economie, die op hun niveau echter allesbehalve vrij is...
Misschien moet er een nieuwe partij gevormd worden, met een eerlijke boodschap:"Kijk mensen, we worden hier allemaal voor de gek gehouden,want de democratie is enkel een façade om het volk koest te houden.Jullie en wij worden dagelijks gebrainwashed door 'preception management' waardoor waarheid en illusie niet meer te onderscheiden zijn.Wie de regering vormt,doet er niet toe want de meesten zijn toch omgekocht (rechtstreeks of onrechtstreeks) of verstrengeld in economische belangen , en wie het spel niet meespeelt,wordt wel netjes buitenspel gezet of desnoods geliquideerd.Onze partij is echter de enige die dit toegeeft en misschien, heel misschien, als wij de meerderheid halen, kunnen we direct nieuwe wetten of decreten stemmen die de boek op stelten zetten, en daarna is het aan het volk om te reageren,want een dergelijek regering zal direct bestookt worden met massale ideologische aanvallen, ook al wordt het dan duidelijk dat wat wij zeggen, ook klopt. De boel is corrupt, maar wij gevendat tenminste toe, en vanuit dat standpunt kan er misschien eindelijk iets veranderen?"

Gepost door: jean blanquart | 23-01-11

De commentaren zijn gesloten.