27-09-07

Red de solidariteit!

De vakbonden hebben eindelijk een –zij het schuchter- initiatief genomen om in te gaan tegen het ‘eigen biefstuk eerst’- nationalisme van de Vlaamse onderhandelaars (ja, ze zitten weer rond tafel). Een online petitie ter verdediging van de solidariteit tussen Vlamingen en Franstaligen, gesteund door sportlui, schrijvers, zangers en kunstenaars van divers pluimage. Stop dus met lezen en surf meteen naar Red de Solidariteit!

axel_red

Moest Wallonië niet in een economische crisis verkeren, zouden de Vlamingen de scheiding niet willen,” poneerde een verbouwereerde Axel Red in het VRT-journaal. De waarheid uit een zangeressenmond. Op een persconferentie van Unicef pleit Axel voor solidariteit met de derde wereld. Klinkt tegenwoordig vals uit de mond van iemand uit het noorden van dit land. “Het is bijna gênant om Belg te zijn,” pruilde de Limburgse van het Franse lied. Terecht. Solidarité in plaats van Sensualité? Lijkt me een mooie cover (hint, hint).

Luc Devos barstte uit liefde voor dit heerlijke land in de Brabançonne uit. Andere beroemdheden die al tekenden zijn Paul Goossens, Axl Peleman, Hugo Claus, Geert Van Istendael, Wim Opbrouck, Olivia Borlée, Hanna Mariën, Elodie Ouedraogo en Kim Gevaert, de bronzen meisjes van Osaka.

SH103228

Maar niet alleen de wereld van intellect, sport en kunst komt het internet op om hun afkeer voor het nationalistische discours en rood/zwart/gele gehechtheid te betuigen. Ook aan de dis van Van Rompuy is blijkbaar een Belgisch elan aan de gang. De uitgelekte voorstellen die tot dooi en een akkoord moeten leiden, zijn stuk voor stuk maatregelen ter versterking van de federatie. Eat your heart out, Bart De Wever. Laten we ze even overlopen.

Het samenvallen van de regionale en federale verkiezingen. Hierover zou een consensus aan het groeien zijn. De inflatie aan verkiezingen werken niet alleen verlammend op de compromisbereidheid bij regeringsonderhandelingen, maar bezorgt de Belg ook een indigestie aan democratie. Wie begiftigd is met een olifantengeheugen zal zich echter herinneren dat het samenvallen van die verkiezingen in het verleden al even verstorend werkte. In Wallonië en Vlaanderen waren de gewestregeringen in een wip gevormd, alleen hadden ze een andere samenstelling. Op federaal niveau was het in de haren krabben, of over de kale kop wrijven, naargelang. Een tijdelijke evenredige vertegenwoordiging (de inbraak van Van Miert) op Vlaams niveau kon de boel toen deblokkeren. Door de verkiezingen opnieuw te laten samenvallen (mij niet gelaten, integendeel), hangen alle onderhandelingen weer aan elkaar. Zorgen voor later.

top_527261

Dan is er het fameuze uitschrijvingsrecht voor alle Belgen, naar Nederlands model: elke Belg (hoezo, Belg?) kan voor de federale en Europese verkiezingen kiezen waar hij gaat stemmen. Een Oostendenaar kan in Arlon op Nothomb gaan stemmen, een Eupenaar in Ieper op Leterme. En een Franstalig randgeval op Onckelinx in Brussel. Of Luik als de furie weer verhuist. Leuk idee? Voor Franstaligen uit de rand die persé op een politiek zwaargewicht uit Brussel willen stemmen, ja. Maar ook voor extremistische partijen die via mobilisatie hun kiezers aanmanen om in dorp x of stad y hun bolletje te gaan kleuren. Een adder onder het gras zou bij die regeling misschien niet misstaan.

Tot slot is er het voorstel om een stuk of 12 kamerleden te laten verkiezen in een federale kieskring, een ideetje van de Pavia-denktank. Op die manier zouden federale politici minder geneigd zijn de nationalistische kaart te trekken om ook stemmen te kunnen rapen in het andere landsgedeelte. En je zou federale ministers krijgen met nationale carrure. Nee Wilfried, Leterme zou in de klei blijven steken waar hij hoort.

Bij al dat centrifugaal geweld is echter één probleempje dat luistert naar de naam Bart. Zou het kunnen dat hij daarom niet mag aanschuiven in het stulpje van E.T. in De Haan? 

 

25-08-07

Spelen met vuur

Het is griezelig hoezeer de publieke opinie manipuleerbaar is. Genoeg met meewarig gniffelen over Amerikanen die destijds schaamteloos hoezee riepen voor de oorlogswaanzin van hun president. Hoe is het gesteld met de goegemeente in dit land? Onder de Franstaligen is de verstandsverbijstering ten gevolge van de fictieve reportage van de RTBF over de afscheiding van Vlaanderen omgeslagen in een heuse paniek ten gevolge van de reële soap op Hertoginnedal. Voor hen staat België op het punt van barsten. En een jaar na de peiling van het Laatste Nieuws, waarin meer dan 90% van de Vlamingen zich uitsprak tegen separatisme, verklaart vandaag bijna de helft zich voorstander van een onafhankelijk Vlaanderen. Bovendien vindt 89% dat de Vlaamse onderhandelingen geen toegevingen mogen doen en 72,6% zegt geen begrip te kunnen opbrengen voor de standpunten van de Waalse politici. Dat hebben we allemaal te danken aan de klungelaars van Hertoginnedal (en de pers). Ze zijn er in twee maand bijna in geslaagd het programma van het Vlaams Blok te realiseren. Il faut le faire…

la_bande_des_4

In navolging van het programma ‘Duizend bommen en granaten’ bekruipt me de zin om de Vlaamse straat op te trekken, gewapend met een biljet van 50 euro die de hunne is als ze op de volgende vragen kunnen antwoorden:


  • - Waarom moet Brussel-Halle-Vilvoorde worden gesplitst?
    - Wat zijn de ‘Vlaamse eisen’?
    - Wie is de minister-president van Vlaanderen?


Benieuwd wie erop kan antwoorden. ‘De mensen’ reageren niet op inhoud maar op stemmingmakerij. Niet hun verstand wordt door peilers aangesproken, maar hun primitiefste instincten. Moeten we toegeven aan de Franstaligen? Please! Als de moslimbevolking subsidiëring wil voor moskees kan je evengoed iemand een microfoon onder de neus duwen en vragen of we moeten toegeven aan de islam. Maar dat buiten beschouwing gelaten, is het resultaat van het onvermogen om een compromis te sluiten over de verdeling van politieke macht en financiële middelen tussen verschillende bestuurniveaus –want daar gaat het over- dat de foert van de Vlaamse onderhandelaars is overgeslagen op een foert van de Vlaamse bevolking.

frans

Nu de onderhandelaars vrijwel de hele bevolking hebben besmet met hun nationalistisch vergif – Vlaams, Brussels, Waals én Belgisch – is het zoeken naar een antiserum. Tussen haakjes, ik gruwel van elke vorm van nationalisme –ook van dat nostalgische belgicisme waaronder sommigen deze schrijfsels willen catalogeren. Als politiek gebaseerd wordt op de indeling van mensen in homogene taalgemeenschappen (die in de praktijk niet eens bestaan) gluurt de Balkan altijd grimmig om het hoekje. Daartegen is geen Brabançonne opgewassen. Het is ook niet omdat het Belgische compromis tot nu toe altijd heeft gezegevierd, dat dit in de toekomst ook zo zal blijven. De euro en EU-richtlijnen, mondialisering, veramerikanisering en binnenkort verchinesing hebben de wereld te zeer veranderd.

Anderzijds ben ik nog altijd niet te ongerust. Om een mooie beeldspraak van Karel De Gucht te gebruiken: België is een Siamese tweeling die vergroeid is aan de kop. Een separatistisch scenario is dus niet zonder pijn en gevaar en daarom is echtscheiding nog altijd geen realistisch scenario. Maar als België door meer en meer Vlamingen gepercipieerd wordt als een noodzakelijk kwaad (dank u Leterme en co), zal de politieke wil om het federale niveau, dat nog altijd de belangrijkste machtshefbomen in handen heeft, steeds verder afnemen (of de Rode Duivels moeten de wereldbeker eens winnen).

pnl2004b%20020

Leterme: toch een oplossing in de maak?


Het is waanzin te geloven dat een staatshervorming nodig is om de echte problemen van de mensen aan te pakken. Toch is dat het axioma alfa 1 van het kartel. Het is anderzijds ook interessant om even na te gaan waarover de onderhandelaars wél een akkoord hebben bereikt: een begrotingstekort (voor het eerst in acht jaar) en het langer openhouden van kerncentrales. Met andere woorden: de enige die tot nu toe zeker is te profiteren van roomsblauw, is Electrabel. Je weet wel, dat bedrijf dat ondanks zijn miljardenwinst een schep van 20% bij de energierekening van de mensen zal doen. Het geeft een nieuwe betekenis aan de oude CVP-slogan ‘omdat mensen belangrijk zijn.’ Ja, als melkkoe van de grote bedrijven.

We zouden het dus beter eens hebben over de échte tegenstellingen in dit land.