03-12-07

Het kartel naar de oppositie?

Wie applaudisseert nu voor een formateur die na zes maand geknoei volledig mislukt is, zijn partij liet inpakken door een separatistische sekte en zijn kansen op het premierschap tot bijna nihil heeft herleid? Juist, de CD&V. Magritte zou er een schoon schilderij van hebben gemaakt.

 leterme_197154a

Ceci n'est pas un formateur

Toch verdient Leterme applaus. We hoeven immers niet meer te wachten tot de vorming van zijn regering om ertegen ten strijde te trekken. Yves heeft zijn regering zelf doen vallen, nog voor ze gevormd is. Een dikke merci is hier op zijn plaats.

Na de vaudeville en de kommaneukerij onder auspiciën van Frieda Brepoels en andere separatistische scherpslijpers, die uiteindelijk uitmondde in een georkestreerde mislukking van de formatieopdracht, is geen woede maar leedvermaak op zijn plaats. Want wat is het resultaat? De koning heeft het kartel het initiatief uit de handen geritst en Verhofstadt het veld ingestuurd. De liberalen zijn weer aan de zet, en hoe!

De VLD en de MR vormen samen de grootste fractie in de kamer. Een zetel meer dan het kartel en de CDH. Zeven meer dan de christendemocraten, zonder de NVA. Onder normale omstandigheden hadden zij de formateur en kandidaat-premier moeten leveren, maar dat was niet naar de zin van de man van 800.000 en zijn kartel.

guy-verhofstadt_052901-1

Nu Leterme zichzelf KO heeft geslagen, ligt de weg wijd open voor de liberale familie, Didier Reynders in het bijzonder. Didier heeft in de afgelopen dagen immers hoog spel gespeeld, want met zijn “Ja” op de vragen van Leterme heeft hij de hele Franstalige pers op zijn dak gehaald.

Het politiek strategisch inzicht van Leterme moet ongeveer op kniehoogte liggen van dat van De Wever en op enkelhoogte van dat van Reynders. Tussen haakjes, zes maanden geleden waren noch de MR, noch de CDH vragende partij voor een staatshervorming. Vandaag achten beide partijen die noodzakelijk. De christendemocraten hadden eigenlijk een overwinning op zak, maar in plaats van het licht op groen te zetten voor oranjeblauw, gaven ze uit zelfbehoud toe aan de onmogelijke eisen van de separatisten. Het zal hen zuur opbreken.

Want hoe liggen de kaarten nu? De liberale familie heeft een eensgezind standpunt over de aanpak van de staatshervorming. In de figuur van Verhofstadt hebben ze het initiatief in handen. Didier Reynders verklaarde dat er nu dringend nood is aan een regering die de sociaaleconomische problemen aanpakt. Over de samenstelling ervan sluit hij geen enkele formule meer uit, ook geen asymmetrische regering of eentje met de PS.

En een tripartiete? De natte droom van Di Rupo en de nachtmerrie van de SP.a? Zolang de CD&V vasthoudt aan de N-VA, is ook die formule uitgesloten want de N-VA zal geen enkele hervorming ter verbetering van het federale niveau accepteren. Met andere woorden: zolang het  kartel bestaat, sluit de CD&V zichzelf uit van de macht! De weg ligt dus open voor Reynders om een (nood)regering te vormen, met Jan en Klein Pierke, maar zonder het kartel. De staatshervorming wordt de taak van het Comité van Wijzen.

De CD&V gaat dus moeilijke tijden tegemoet. Acht jaar geleden gaf de CVP het initiatief uit handen om een regering te vormen. Want ondanks de electorale opdoffer na de dioxinecrisis, was ze toen nog altijd de grootste partij van Vlaanderen. Uit pure frustratie en nog puurder opportunisme heeft ze er na acht jaar oppositie de N-VA bijgehaald om onder valse voorwendsels (vijf minuten politieke moed, een goed bestuur…) de verkiezingen te winnen. De arrogantie van weleer was in een mum van tijd terug, with a vengeance.

wever2

Nu doemt, alle applaus ten spijt, een scenario op waar niemand op had gerekend: opnieuw naar de oppositie, met de bedekte steun van het hof. Wraak is immers ook de Saksen Coburgs niet vreemd. Als het moet, kan Albert Leterme in snelheid pakken, zelfs op krukken! Als de CD&V het geweer niet van schouder verandert, is er maar één element dat nog redding kan brengen, en dat is een knieval van De Wever. Benieuwd hoe diep Bart kan bukken…

21:01 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 032, verhofstadt, de wever, leterme, politieke crisis |  Facebook |

15-11-07

De val van de manipulatie

_george-bush

Kom me niet meer vertellen dat Amerikanen idioten zijn omdat ze George Bush herverkozen en zijn leugens over Irak slikten. Wat we hier meemaken op het vlak van manipuleerbaarheid van de publieke opinie is even angstaanjagend. Brave lieden die vijf maand geleden even warm liepen voor een staatshervorming als voor een heruitzending van “Voor Boer en Tuinder”, of die dachten dat BHV een automerk was, schreeuwen nu moord en brand omdat “de Franstaligen” hen een staatshervorming weigeren. Alsof Milquet, Reynders en natuurlijk Maingain en Di Rupo hen de poort tot het paradijs weigeren. En na de eenzijdige stemming in de Kamer en de definitieve niet-benoeming van drie burgemeesters in de Brusselse Rand spreken sommige Franstaligen die in augustus nog hun portemonnee ledigden op een terras op de dijk van Oostende vandaag over Vlaanderen als hun ouders vroeger over Duitsland.
 
En dat hebben we allemaal te danken aan het opportunisme van de CD&V die zich met het kartel aan de macht wilde hijsen, maar niet boven geraakt omdat de alliantie met de Alliantie veel te zwaar weegt. In de hoek geschilderd, sleurt Vandeurzen, altijd op de rand van een traanuitbarsting, het land steeds verder in een uitzichtloze communautaire strijd waar alleen De Wever en De Decker beter van worden. Il faut le faire! Chapeau! Du jamais vu! zou ik op zijn Vlaams zeggen.

Ook de mythevorming van de inzet van de verkiezingen is verbazingwekkend. Vlaanderen zou massaal gestemd hebben voor een staatshervorming. De waarheid is dat een verpletterende meerderheid van de Vlamingen het discours rond een staatshervorming in juni even boeiend vond als het Staatsblad of de Gele Gids. Zelfs de CD&V repte er in haar verkiezingsfolders met bijna geen woord over en de VLD en SP.a al helemaal niet. Het probleem werd in de afgelopen maanden gecreëerd en gevoed door politieke lilliputters die zelfs kleuters in een zandbak doen blozen.

waa-cry-baby2

De enige partijen die proberen olie op de golven te gooien, zijn de ecologisten van Groen! en Ecolo. Het is ronduit een schande dat de socialisten het nationalistische spel meespelen. Caroline Gennez probeert van twee walletjes te eten door enerzijds te schampen op het slechte amateur-theater in de Kamercommissie, maar anderzijds wel dapper mee te stemmen in diezelfde Kamercommissie, verscholen achter de brede ruggen van het Vlaams Belang. Na haar onderhoud met het staatshoofd draaide ze haar raampje nonchalant open en smaalde dat de Koning haar niet had weten te overtuigen om deel te nemen aan een Raad van Wijzen. Natuurlijk moeten de socialisten oranjeblauw niet depanneren, maar je verwacht van de leidster van de socialisten een duidelijk standpunt, een oplossing over de taalgrenzen heen, geen verklaring van onmacht.  

Idem voor Di Rupo. Oké, in een debat op de RTBf deed hij een oproep aan de ‘redelijke Vlamingen’, maar de hoofdtoon van zijn discours is het handhaven en versterken van het Franstalig front tegen het Vlaams Front, van ‘Vlaams Belang tot socialisten’.  Precies dat catalogeren van mensen in taal- of nationaliteitgroepen is primitief, dom en gevaarlijk. Het vergiftigt menselijke verhoudingen en sluit elke vorm van redelijkheid per definitie uit omdat de premisse vals is. Ik heb 1000 keer meer gemeen met een Franstalige progressieve vrijgezel dan met een conservatieve gehuwde Vlaming die op het Belang stemt, om maar iets te zeggen.

Maar om terug te komen op het begin… Al het communautair gestook heeft het kartel in de peilingen maar bitter weinig opgeleverd. Omdat ik ervan uitga dat vooral De Wever versterkt uit de bus komt, denk ik dat de CD&V politiek lichter weegt dan ooit. Het verbond met de N-VA leidt dus niet tot electoraal succes, maar op termijn tot politieke zelfmoord, of volledige  opslokking door de N-VA, wat op hetzelfde neerkomt (waar blijft het ACV???). Maar volksverlakkerij wordt altijd afgestraft. George Bush kan ervan meespreken. Ik heb er dan ook alle vertouwen in dat de publieke opinie even gemakkelijk kan terugzwaaien in de richting van de redelijkheid. Als de Amerikanen het kunnen, waarom wij dan niet?

17:10 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: 031, de wever, vandeurzen, politieke crisis |  Facebook |

08-11-07

De anticlimax of het begin van het einde?

De Vlaamse partijen hebben unaniem, op de onthouding van Groen! na, de splitsing van B-H-V doorgedrukt in de kamercommissie. De constitutionele tijdbom is ontploft, maar waar is de regimecrisis? Paradoxaal genoeg opent de historische stemming waarmee voor het eerst een taalmeerderheid eenzijdig haar wil oplegt aan een taalminderheid het perspectief op een relatief snelle regeringsvorming. Het belangrijkste struikelblok waarover geen compromis mogelijk bleek, ligt immers niet meer op de onderhandelingstafel.

album_large_57841

CD&V en NVA mogen het Vlaams Blok dankbaar zijn. Volgens Gerold Annemans is het probleem B-H-V immers zo goed als opgelost, zonder ervoor een prijs werd betaald. Als geloofsbrief kan dat tellen. De Vlaamse partijen kunnen nu uitpakken met een zogenaamde overwinning in een dossier dat maar weinigen buiten het gewraakte arrondissement begrijpen en waar nog minder van wakker liggen.

Op aanvraag: wat is het probleem? Het kiesarrondissement B-H-V strekt zich uit over twee gewesten en dat is in tegenstrijd met het gelijkheidsbeginsel van de Belgische grondwet. Dat betekent niet dat het van rechtswege moet gesplitst worden zoals veel Vlaamse politici valselijk beweren. Dat doen ze alleen om de Franstaligen voor te stellen als onredelijke imperialisten die de grondwet aan hun laars lappen. Er zijn ook andere manieren om het grondwettelijk probleem op te lossen, zoals een terugkeer naar de oude kiesarrondissementen. Alleen kunnen de 120.000 Franstaligen van Halle-Vilvoorde dan nog altijd op Franstalige Brusselaars stemmen, en dat kan toch niet in een Vlaamse democratie? Door de splitsing van het kiesarrondissement wordt die politieke band doorgeknipt. Maar de Franstaligen vrezen dat dit deel uitmaakt van een verborgen agenda, met de splitsing van België als eindstation.

gordel_2006_02

Door die splitsing eenzijdig door te drukken in de kamercommissie hebben de Vlaamse parlementsleden die vrees nog aangewakkerd. Maar… ze hebben geen toegevingen gedaan. Het resultaat is wel dat het dossier twee jaar procedureslagen tegemoet gaat. Aan het einde van de rit staan de verkiezingen van 2009 voor de deur. Leterme en zijn kartel kunnen dan nogmaals communautaire stokebrand spelen. En je mag er donder op zeggen dat tegen dan het Waals nationalisme en het FDF een nieuwe adem zullen hebben gekregen.

Het doet allemaal wat denken aan de koude oorlog. De Russische communistische bureaucratie en de Amerikaanse machthebbers hadden elkaar nodig om ondermeer hun wapenuitgaven te verantwoorden en de eigen bevolking onder de knoet te houden. Op dezelfde manier schuiven Vlaamse en Franstalige partijen de zwarte Piet naar elkaar door. Omdat ze de echte problemen van dit land niet kunnen oplossen, blazen ze een communautair rookgordijn waarachter ze hun onmacht verschuilen. Zonder staatshervorming is geen krachtdadig (lees rechts) sociaaleconomisch beleid mogelijk, klinkt het.

Wat moet de houding zijn van links? In elk geval niet die van de SP.a- parlementsleden die uit vrees voor het cachet van slechte Vlaming netjes meestemden in de kamercommissie. Of die van Di Rupo die niets beter weet te verzinnen dan een Franstalig front tegen de Vlamingen. Tegenover dat nationalistisch opbod moet een principieel democratisch standpunt worden verdedigd, ook al ligt dat moeilijk bij een deel van de Vlaamse publieke opinie. Dat betekent: laat de mensen zelf beslissen tot welke regio (Vlaanderen, Wallonië, Brussel) ze willen behoren, op voorwaarde dat de rechten van de minderheid worden gerespecteerd. In de Brusselse rand betekent dat inderdaad een referendum.

large_584594

Een staatshervorming moet gebaseerd zijn op dezelfde bekommernis. De huidige staatsstructuur is ondoorzichtig en bijgevolg ondemocratisch. Ze is het resultaat van koehandels en loodgietercompromissen waarbij de eigen politieke macht en het partijbelang primeerden op dat van de bevolking. Het resultaat: meer politieke mandaten, meer ambtenaren, een duurder en inefficiënter staatsapparaat. Maar de voorstellen van het Vlaams parlement voor meer staatshervorming hebben niets te maken met meer democratie of meer efficiëntie, maar alles met meer macht en meer geld voor de Vlaamse regering.

Vandaag beklagen Eric Van Rompuy en Cathy Bex zich meesmuilend over Franstalige extremisten en het onterecht verwijt dat alle Vlamingen separatist zouden zijn. Maar ze hebben verdorie zelf de groeiende onverdraagzaamheid veroorzaakt. Want wie heeft de NVA binnengehaald? Wie heeft de staatshervorming op de politieke agenda geplaatst? Wie stelt eisen die met een gewone meerderheid onhaalbaar zijn? Wie onderhandelt met een pistool tegen de slaap van de tegenpartij?

Natuurlijk zijn er altijd Vlaamse en Franstalige idioten die zich laten meeslepen door misplaatste nationalistische superioriteitsgevoelens. Door het machiavellisme van Leterme en co groeit hun aantal echter als kool. Het bekladden van het Vlaams parlement, de krasse uithaal van Francois Van Hoobrouck, de burgemeester van Wezembeek-Oppem aan het adres van de vijand (= de Vlamingen) kunnen de voorbode zijn van een nieuwe opstoot van haatgevoelens tussen de gemeenschappen van dit land, zoals we ze sinds de jaren ’60 niet meer hebben meegemaakt. De vraag is nu of het manoeuvre van de koning om de staatshervorming buiten de regeringsonderhandelingen te tillen en olie op de communautaire golven te gooien, zal lukken.

becfr

De Franstalige partijen zien het initiatief wel zitten, de Vlaamse partijen zwijgen voorlopig, de NVA wil meer uitleg. Maar aangezien de koning niet op eigen houtje beslist, maar in overleg en met akkoord van de formateur, gaat De Wever toch bange dagen tegemoet. Tenzij hij opnieuw zijn kartelpartner op sleeptouw kan nemen en onhaalbare communautaire eisen stelt. Beginnen we van vooraf aan. Maar ik verwacht wel dat de Belgische vlaggen aan de Brusselse gevels langzamerhand zullen wijken voor andere…

21:58 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: politieke crisis, 029, separatisme, leterme, de wever |  Facebook |