16-10-07

Van Madame Non naar Meneer Ja

Nu Bart De Wever exact hetzelfde zegt als Joëlle Milquet en Didier Reynders bij het begin van de onderhandelingen, lijkt de vorming van een oranjeblauw kabinet alleen nog een kwestie van tijd. Niet meteen iets om naar uit te zien. Als Leterme slaagt, krijgen we het meest rechtse kabinet van de laatste dertig jaar, en voor sommige thema’s zoals het jongerenstrafrecht van de laatste honderd.

20061117ho_poppins_450

In de Zevende Dag verklaarde De Wever dat een grote staatshervorming niet mogelijk is met een gewone meerderheid (= Milquet), maar dat dit voor de NVA geen reden is om niet in de regering te stappen. Zonder de socialisten wordt immers eindelijk een rechts sociaaleconomisch beleid mogelijk (= Reynders). Zijn suikeruitspraak waarmee hij eens te meer de Franstaligen schoffeerde, was vooral gericht naar de eigen achterban. Zij moeten immers de bittere pil van toegevingen slikken.

Want net zoals de nuance tussen verzoenende en beledigende woorden aan Bart en Yves compleet voorbijgaat, ontwaren hun aanhangers geen onderscheid tussen compromis en toegeving. Met uitspraken als ‘vijf minuten politieke moed’ en ‘België zal verdampen’ heeft het flamingant duo het onvermogen tot genuanceerd denken zelf gekoesterd en gevoed, waardoor elk regeerakkoord dat per definitie op een vergelijk berust als een onvergefelijk verraad zal worden beschouwd.

Na meer dan vier maand potsierlijke parendansen voor een ongeïnteresseerde partner geeft het kartel min of meer toe de hele staatshervorming (B-H-V incluis – hoe kan je de suiker in een breder geheel anders begrijpen?) met twee jaar te verdagen. Wat we wel op ons bord geserveerd krijgen, zijn meer gevangenissen, strengere straffen en de maatschappij beter beschermen tegen veertienjarig geboefte. En de federatie zal dan toch niet zo slecht zijn aangezien de vermeende doodgravers ervan vreemdelingen het moeilijker zullen maken Belg te worden.

De thema's waarover tot nu toe een akkoord is, hebben vooral tot doel extremisten de pas af te snijden door grotendeels toe te geven aan hun dwaze eisen. Een paar mediagenieke moorden volstaan om de hele logica van ons strafrecht overhoop te gooien. Kampioen op dat vlak is de VLD, bevrijd van de rode coalitiepartner en opgejaagd door de LDD. En dan zijn ze nog niet eens begonnen aan de sociaaleconomische kalender. Wat met de syndicale vertegenwoordiging in KMO’s? Wat met het Generatiepact? Wat met de belastingen? Wat met de sociale uitkeringen?

Het beste dat we dan ook kunnen hopen, is dat de embryonale coalitie valt nog voor ze in het zadel zit. Ik mag er niet van dromen dat de protagonisten van het goede bestuur effectief bestuursverantwoordelijkheid zouden opnemen. Dan nog liever nieuwe verkiezingen!

25-08-07

Spelen met vuur

Het is griezelig hoezeer de publieke opinie manipuleerbaar is. Genoeg met meewarig gniffelen over Amerikanen die destijds schaamteloos hoezee riepen voor de oorlogswaanzin van hun president. Hoe is het gesteld met de goegemeente in dit land? Onder de Franstaligen is de verstandsverbijstering ten gevolge van de fictieve reportage van de RTBF over de afscheiding van Vlaanderen omgeslagen in een heuse paniek ten gevolge van de reële soap op Hertoginnedal. Voor hen staat België op het punt van barsten. En een jaar na de peiling van het Laatste Nieuws, waarin meer dan 90% van de Vlamingen zich uitsprak tegen separatisme, verklaart vandaag bijna de helft zich voorstander van een onafhankelijk Vlaanderen. Bovendien vindt 89% dat de Vlaamse onderhandelingen geen toegevingen mogen doen en 72,6% zegt geen begrip te kunnen opbrengen voor de standpunten van de Waalse politici. Dat hebben we allemaal te danken aan de klungelaars van Hertoginnedal (en de pers). Ze zijn er in twee maand bijna in geslaagd het programma van het Vlaams Blok te realiseren. Il faut le faire…

la_bande_des_4

In navolging van het programma ‘Duizend bommen en granaten’ bekruipt me de zin om de Vlaamse straat op te trekken, gewapend met een biljet van 50 euro die de hunne is als ze op de volgende vragen kunnen antwoorden:


  • - Waarom moet Brussel-Halle-Vilvoorde worden gesplitst?
    - Wat zijn de ‘Vlaamse eisen’?
    - Wie is de minister-president van Vlaanderen?


Benieuwd wie erop kan antwoorden. ‘De mensen’ reageren niet op inhoud maar op stemmingmakerij. Niet hun verstand wordt door peilers aangesproken, maar hun primitiefste instincten. Moeten we toegeven aan de Franstaligen? Please! Als de moslimbevolking subsidiëring wil voor moskees kan je evengoed iemand een microfoon onder de neus duwen en vragen of we moeten toegeven aan de islam. Maar dat buiten beschouwing gelaten, is het resultaat van het onvermogen om een compromis te sluiten over de verdeling van politieke macht en financiële middelen tussen verschillende bestuurniveaus –want daar gaat het over- dat de foert van de Vlaamse onderhandelaars is overgeslagen op een foert van de Vlaamse bevolking.

frans

Nu de onderhandelaars vrijwel de hele bevolking hebben besmet met hun nationalistisch vergif – Vlaams, Brussels, Waals én Belgisch – is het zoeken naar een antiserum. Tussen haakjes, ik gruwel van elke vorm van nationalisme –ook van dat nostalgische belgicisme waaronder sommigen deze schrijfsels willen catalogeren. Als politiek gebaseerd wordt op de indeling van mensen in homogene taalgemeenschappen (die in de praktijk niet eens bestaan) gluurt de Balkan altijd grimmig om het hoekje. Daartegen is geen Brabançonne opgewassen. Het is ook niet omdat het Belgische compromis tot nu toe altijd heeft gezegevierd, dat dit in de toekomst ook zo zal blijven. De euro en EU-richtlijnen, mondialisering, veramerikanisering en binnenkort verchinesing hebben de wereld te zeer veranderd.

Anderzijds ben ik nog altijd niet te ongerust. Om een mooie beeldspraak van Karel De Gucht te gebruiken: België is een Siamese tweeling die vergroeid is aan de kop. Een separatistisch scenario is dus niet zonder pijn en gevaar en daarom is echtscheiding nog altijd geen realistisch scenario. Maar als België door meer en meer Vlamingen gepercipieerd wordt als een noodzakelijk kwaad (dank u Leterme en co), zal de politieke wil om het federale niveau, dat nog altijd de belangrijkste machtshefbomen in handen heeft, steeds verder afnemen (of de Rode Duivels moeten de wereldbeker eens winnen).

pnl2004b%20020

Leterme: toch een oplossing in de maak?


Het is waanzin te geloven dat een staatshervorming nodig is om de echte problemen van de mensen aan te pakken. Toch is dat het axioma alfa 1 van het kartel. Het is anderzijds ook interessant om even na te gaan waarover de onderhandelaars wél een akkoord hebben bereikt: een begrotingstekort (voor het eerst in acht jaar) en het langer openhouden van kerncentrales. Met andere woorden: de enige die tot nu toe zeker is te profiteren van roomsblauw, is Electrabel. Je weet wel, dat bedrijf dat ondanks zijn miljardenwinst een schep van 20% bij de energierekening van de mensen zal doen. Het geeft een nieuwe betekenis aan de oude CVP-slogan ‘omdat mensen belangrijk zijn.’ Ja, als melkkoe van de grote bedrijven.

We zouden het dus beter eens hebben over de échte tegenstellingen in dit land.