11-06-10

Wie is er bang van de grote, boze financiële markten?

Op 8 juni 2010 probeerde Bart De Wever de financiële markten te kalmeren door op een internationale persconferentie uit te leggen dat zijn N-VA weliswaar voor Vlaamse onafhankelijkheid is, maar niet meteen. En dat hij ondertussen wel bereid is om binnen België compromissen af te sluiten. Het land zal namelijk toch ooit ‘verdampen’ in Europa. Het is een beetje zoals tegen je tegen je vrouw zeggen: “Schat, ik zie ons huwelijk niet meer zitten, maar troost je, ik wacht om te scheiden tot ik een betere gevonden heb”. De ironie wil dat die “betere” ondertussen aan een baxter ligt in de kliniek, omschaard door bezorgd kijkende specialisten.

 merkel12

Er heerst immers een vertrouwenscrisis binnen Europa naar aanleiding van de lamentabele staatsfinanciën van Griekenland, Portugal, Italië, Spanje en Hongarije. Het Euroscepticisme is weer alom aanwezig. Niet Barroso of Van Rompuy, maar Merkel speelt de eerste viool in Europa. En het heeft maanden geduurd vooraleer de Duitse bondskanselier over de brug kwam om haar goedkeuring te geven voor een noodplan voor Griekenland. Waarom? Omdat de Duitsers niet wilden betalen voor de spilzuchtige Grieken! Klinkt bekend hé, Bart?

Ik denk echter dat het voor links niet aangeraden is om de speculatiehonger die de financiële markten regeert te gebruiken als argument voor het behoud van België. We moeten België eerder gebruiken als argument tegen de speculanten en het zogenaamde casinokapitalisme. Ik denk immers dat de overheid geen geld moet geven aan de banken, maar het hele bankwezen moet integreren in de publieke sector, met andere woorden, nationaliseren.  Twee jaar geleden klonk die eis nog als een oubollige utopie, tijdens de bankcrisis werd ze verdedigd door respectabele economen zoals Paul De Grauwe.

Ik denk trouwens dat de hele financiële sector op Europees vlak zou moeten worden genationaliseerd, met bijvoorbeeld de Europese Centrale Bank als overkoepelende regulator. Het zou rap gedaan zijn met derivaten, hedgefondsen, swaps, superbonussen en wat nog allemaal. Belastingen op banken en op speculatieve financiële bewegingen zijn allemaal goed en wel, maar als puntje bij paaltje komt, vindt het kapitaal altijd wel een uitweg, zeker in een gemondialiseerde wereld. Je kunt nu eenmaal niet controleren wat je niet bezit. Publiek eigendom is hier dan ook de enige solide oplossing om de greep van de financiële markten (lees speculanten) op het leven van de gewone burger een halt toe te roepen.

barack_obama

Ook in de Verenigde Staten, waar de greep van de regering op de centrale bank veel groter is dan in Europa, dringt zich dezelfde radicale maatregel op. Obama heeft de banksector voorlopig gered door een gedeeltelijke nationalisatie (zo nam de Amerikaanse overheid een meerderheidparticipatie van 36% in Citibank) en door meer dan een triljoen dollar liquiditeiten in de economie te pompen. Een overname van de financiële sector door de Amerikaanse overheid ware veel efficiënter geweest. In combinatie met de nationalisatie van de Europese banksector, zou dit het internationaal financieel systeem terug in stille vaarwateren brengen, vergelijkbaar met de periode 1944-1973 toen er dankzij het akkoord van Bretton Woods wereldwijd vaste wisselkoersen bestonden. Utopisch? Tijdens het hoogtepunt van de crisis in 2009 werd dit door ernstige kapitalistische economen naar voor geschoven als een valabel alternatief. Er waren echter teveel ideologische bezwaren tegen! Maar bon, we moeten ergens beginnen. Waarom niet in België? Of denkt Bart dat we dit op Vlaams niveau moeten doen?

15:38 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: speculatie, de wever, financiele markten |  Facebook |