15-11-07

De val van de manipulatie

_george-bush

Kom me niet meer vertellen dat Amerikanen idioten zijn omdat ze George Bush herverkozen en zijn leugens over Irak slikten. Wat we hier meemaken op het vlak van manipuleerbaarheid van de publieke opinie is even angstaanjagend. Brave lieden die vijf maand geleden even warm liepen voor een staatshervorming als voor een heruitzending van “Voor Boer en Tuinder”, of die dachten dat BHV een automerk was, schreeuwen nu moord en brand omdat “de Franstaligen” hen een staatshervorming weigeren. Alsof Milquet, Reynders en natuurlijk Maingain en Di Rupo hen de poort tot het paradijs weigeren. En na de eenzijdige stemming in de Kamer en de definitieve niet-benoeming van drie burgemeesters in de Brusselse Rand spreken sommige Franstaligen die in augustus nog hun portemonnee ledigden op een terras op de dijk van Oostende vandaag over Vlaanderen als hun ouders vroeger over Duitsland.
 
En dat hebben we allemaal te danken aan het opportunisme van de CD&V die zich met het kartel aan de macht wilde hijsen, maar niet boven geraakt omdat de alliantie met de Alliantie veel te zwaar weegt. In de hoek geschilderd, sleurt Vandeurzen, altijd op de rand van een traanuitbarsting, het land steeds verder in een uitzichtloze communautaire strijd waar alleen De Wever en De Decker beter van worden. Il faut le faire! Chapeau! Du jamais vu! zou ik op zijn Vlaams zeggen.

Ook de mythevorming van de inzet van de verkiezingen is verbazingwekkend. Vlaanderen zou massaal gestemd hebben voor een staatshervorming. De waarheid is dat een verpletterende meerderheid van de Vlamingen het discours rond een staatshervorming in juni even boeiend vond als het Staatsblad of de Gele Gids. Zelfs de CD&V repte er in haar verkiezingsfolders met bijna geen woord over en de VLD en SP.a al helemaal niet. Het probleem werd in de afgelopen maanden gecreëerd en gevoed door politieke lilliputters die zelfs kleuters in een zandbak doen blozen.

waa-cry-baby2

De enige partijen die proberen olie op de golven te gooien, zijn de ecologisten van Groen! en Ecolo. Het is ronduit een schande dat de socialisten het nationalistische spel meespelen. Caroline Gennez probeert van twee walletjes te eten door enerzijds te schampen op het slechte amateur-theater in de Kamercommissie, maar anderzijds wel dapper mee te stemmen in diezelfde Kamercommissie, verscholen achter de brede ruggen van het Vlaams Belang. Na haar onderhoud met het staatshoofd draaide ze haar raampje nonchalant open en smaalde dat de Koning haar niet had weten te overtuigen om deel te nemen aan een Raad van Wijzen. Natuurlijk moeten de socialisten oranjeblauw niet depanneren, maar je verwacht van de leidster van de socialisten een duidelijk standpunt, een oplossing over de taalgrenzen heen, geen verklaring van onmacht.  

Idem voor Di Rupo. Oké, in een debat op de RTBf deed hij een oproep aan de ‘redelijke Vlamingen’, maar de hoofdtoon van zijn discours is het handhaven en versterken van het Franstalig front tegen het Vlaams Front, van ‘Vlaams Belang tot socialisten’.  Precies dat catalogeren van mensen in taal- of nationaliteitgroepen is primitief, dom en gevaarlijk. Het vergiftigt menselijke verhoudingen en sluit elke vorm van redelijkheid per definitie uit omdat de premisse vals is. Ik heb 1000 keer meer gemeen met een Franstalige progressieve vrijgezel dan met een conservatieve gehuwde Vlaming die op het Belang stemt, om maar iets te zeggen.

Maar om terug te komen op het begin… Al het communautair gestook heeft het kartel in de peilingen maar bitter weinig opgeleverd. Omdat ik ervan uitga dat vooral De Wever versterkt uit de bus komt, denk ik dat de CD&V politiek lichter weegt dan ooit. Het verbond met de N-VA leidt dus niet tot electoraal succes, maar op termijn tot politieke zelfmoord, of volledige  opslokking door de N-VA, wat op hetzelfde neerkomt (waar blijft het ACV???). Maar volksverlakkerij wordt altijd afgestraft. George Bush kan ervan meespreken. Ik heb er dan ook alle vertouwen in dat de publieke opinie even gemakkelijk kan terugzwaaien in de richting van de redelijkheid. Als de Amerikanen het kunnen, waarom wij dan niet?

17:10 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: 031, de wever, vandeurzen, politieke crisis |  Facebook |

09-11-07

Eis waarborgen waarborgt impasse

vandeurzen_dewever_cm300

De vorige bijdrage was na een nachtje slapen alweer voorbijgestreefd, op de slotzin na: Tenzij hij (Bart De Wever) opnieuw zijn kartelpartner op sleeptouw kan nemen en onhaalbare communautaire eisen stelt.”

Welnu, het kwaad is al geschied.   Nu vrijwel de voltallige Vlaamse pers het heeft over de bocht van de CD&V en de stemming in de Kamercommissie B-H-V zich tegen hen heeft gekeerd, nemen De Wever en Vandeurzen wraak door de impasse compleet te maken. Dankzij die heren begin je met de dag beter te begrijpen wat er in de Balkan is gebeurd. Het kartel eist immers waarborgen voor een staatshervorming die de MR en CDH onmogelijk kunnen geven omdat oranjeblauw niet over een tweederde meerderheid beschikt. Door het onmogelijke te eisen als voorwaarde om verder te onderhandelen, heeft het kartel de doodsteek gegeven voor oranjeblauw en hun eigen kandidaat-premier politiek vermoord.  

De vraag is alleen: hebben ze met dat laatste het land gered, of helemaal naar de haaien geholpen?

 

 

13:48 Gepost door Jan Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 030, de wever, vandeurzen |  Facebook |

05-09-07

De schuld van de CD&V (voorafgegaan door een spot voor BELvue)

 

Terwijl vorige zondag een dikke 70.000 sportievelingen Brussel omsingelden in een met gemeenschapsgeld gesponsord sportgebeuren dat het Vlaamse karakter van de tweetalige en soms overwegend Franstalige rand wil benadrukken, wipte ik het BELvue museum op het Brusselse Koningsplein binnen. Ik was op de wandel en toevallig in de buurt. Eigenlijk wou ik de ondergrondse archeologische site van de Coudenberg bezoeken, maar voor een euro meer kreeg ik er het museum bij. Wie kan weerstaan aan zoveel goedkoopte?

Belvue3

 

Ik verwachtte mij aan plechtstadige schilderijen van koninginnen in pijpenkrullen, saaie staatsportretten van hun gefronste eega’s, kitscherige azuurblauwe plafonds met bolgekaakte engelen, beelden van gevleugelde furies met naakte jongelingen onder de lauwer. Nu, die waren er wel, maar ook blikken koekentrommels van de jonge Boudewijn, uitvergrote strips van Suske en Wiske, karikaturen van Leopold 2, affiches van de Vooruit en filmpjes over Leuven Vlaams. Echt, een aanrader. Bovendien krijg je op een heldere manier en in een notendop de geschiedenis van België opgelepeld, van de Stomme van Portici over de Belle Epoque tot Kuifje. Van de emancipatiestrijd van Vlamingen en arbeiders naar de vijf staathervormingen sinds 1970. De tekstschrijver/historicus die erin slaagde op één paneel de Belgische staat uit de doeken te doen, verdient van mij een standbeeld.

Plots viel mijn oog op een oude affiche, gericht aan “onze zwarte broeders”. Een aanplakbiljet uit de pioniersdagen van de Vlaamse beweging, dat de onderdrukking van de zwarten in Kongo vergeleek met die van de Vlamingen in België. De tijden zijn inderdaad veranderd. Wat ooit begon als een sociale ontvoogdingsstrijd, is vandaag uitgemond in een reflex van egoïstisch eigenbelang. De onderdrukten zijn onderdrukkers geworden, die zich echter blijven wentelen in een slachtofferrol en hun provincialistische bekrompenheid etaleren met een dedain tegenover alle anderen (Franstaligen, Walen, en niet te vergeten, Belgisch gezinde Vlamingen) en een misplaatst superioriteitsgevoelen die mij telkens weer naar het toilet drijft.

dewever300

Het Vlaams nationalisme is echter een huis met veel kamers. Een deel van de frontsoldaten sympathiseerde met de Russische revolutie en de bolsjewieken, een ander deel kwam later in het vaarwater van de collaboratie terecht, menende dat de Duitse bezetter komaf ging maken met de franskiljonse onderdrukking. Dat uiterst rechtse gedeelte van het Vlaams nationalisme heeft oorlog na oorlog de Vlaamse ontvoogdingsstrijd decennia teruggeworpen. Democratische verzuchtingen werden ten onrechte vereenzelvigd met collaboratie en fascisme. Dat hebben we te danken aan de voorlopers van Dewinter en zijn beschaafde, gecultiveerde en humoristische spitsbroeder De Wever, die nog altijd een historische strijd aan het voeren zijn om het echte maar ook vermeende onrecht dat hun zielsgenoten (lees ouders en grootouders) na de oorlog werd aangedaan te wreken.

Wie kan in dit land nog beweren dat de Vlamingen worden onderdrukt? De ‘Vlaamse strijd’ is al lang geen strijd meer voor Vlaamse ontvoogding, maar een egoïstische strijd om de zogenaamde miljardenstroom naar Wallonië te stoppen. Eigen geld eerst! Zo kwam Bart De Wever op het VRT-journaal van 4 september alweer doodleuk en zonder tegenspraak beweren dat elk Vlaams gezin jaarlijks DUIZENDEN euro cadeau doet aan Wallonië. De groteske redenering achter dat cijfer buiten beschouwing gelaten, wordt over de kosten om dit land te splitsen natuurlijk zedig gezwegen (ook al zou het mij niet verwonderen dat een of andere Leuvense prof in zijn zolderkamer de rekening al lang heeft gemaakt).

IJZERB_41

 

België moet echter niet worden samengehouden omdat de kost van de scheiding te groot zou zijn (er zijn meer begeesterende argumenten te vinden), maar omdat taalverschillen en zelfs culturele en economische verschillen geen synoniem zijn van onbestuurbaarheid zoals de nationalisten ons willen doen geloven. Anders waren niet alleen de VS onbestuurbaar, maar zelfs steden als Los Angeles (of elke kustgemeente als je het argument doortrekt). Trouwens, zijn we acht jaar communautaire vrede onder paars nu al vergeten? Het is het kartel dat het nationalistisch monster van Frankenstein opnieuw heeft losgelaten en niemand anders.

Naast de financiële argumenten beweren de ‘moderne’ Vlaams nationalisten dat het onmogelijk is voor Franstaligen en Vlamingen om nog samen een regering te vormen (maar ze zijn wel voor de eenmaking van Europa; wat met de miljardenstroom naar Roemenië, Polen of Griekenland?) Het ergste is dat hun separatistisch programma vandaag blijkbaar gesteund wordt door 40% van de Vlamingen. Voor die verontrustende ontwikkeling zijn naast Bart De Wever en Filip De Winter ook Yves Leterme en de CD&V verantwoordelijk. Zij hebben een separatistische minipartij, dat op eigen kracht niet eens of nauwelijks de kiesdrempel haalt, een politieke macht toebedeeld die omgekeerd evenredig is met wat ze vertegenwoordigt. En ere wie ere toekomt, Bart De Wever heeft meesterlijk garen weten spinnen uit het opportunisme van de CD&V.

jocongres

 

Het kartel werd immers opgericht om paars te breken en opnieuw de federale macht te veroveren. Kost wat kost. Maar het leverde de CD&V een pyrrusoverwinning op. Want als ze zo voortdoet, zal er binnenkort geen federale macht meer zijn. De christendemocraten hebben zich in een patstelling gemanoeuvreerd waardoor de regeringsonderhandelingen nu al meer dan twee maand muurvast zitten. Ze kunnen communautair geen toegevingen doen uit vrees dat de N-VA het kartel zou opblazen. En vergeet niet dat zonder de N-VA oranjeblauw geen meerderheid heeft (vandaar de toenadering tot Ecolo). Maar door die halsstarrige houding kunnen ze onmogelijk tot een compromis komen met de Franstalige partijen. Natuurlijk hebben alle onderhandelaars –ook de Franstaligen- boter op het hoofd. Maar de kern van het probleem zit bij de CD&V, de partij die belast is (was) met de formatie. “Als ze geen regering meer kunnen vormen, dan kunnen we evengoed splitsen,” redeneert de man in de straat, en wie kan het hem kwalijk nemen?

Nu haast Vandeurzen zich te verklaren dat separatisme niet op de agenda staat, maar inmiddels is het kwaad geschiedt (o ja, en natuurlijk ligt de schuld voor de ongewilde radicalisering in Vlaanderen bij de Franstaligen). De enige vraag die ik me stel, is hoelang het nog zal duren vooraleer iemand van, pakweg, het ACW zijn nek uitsteekt en zegt dat het nu wel welletjes is. Voor Vandeurzen en Leterme is het kartel een veel grotere heilige koe dan voor een belangrijk deel van hun achterban. Hat kartel ten koste van alles in stand houden, zou wel eens een bom kunnen worden onder de eigen fundamenten. Misschien een kans voor de tot nu toe uitgebleven doorbraak van de Spa, die solidariteit toch nog altijd hoger acht dan nationalistisch eigenbelang? Of heb ik het verkeerd voor?